Polydactylie

polydactyl cat http://themetapicture.com/my-polydactyl-cat/Polydacty-watte? Polydactylie. Of letterlijk: veel vingers.De kat op de foto hierboven heeft het (al gaat dat dan enkel over tenen natuurlijk) en ik heb het ook. Jawel, ik ben geboren met elf vingers. Of toch 10,5. Ik heb namelijk geen volledige extra vinger, enkel een extra vingerkootje aan mijn duim.

Het valt niet echt hard op. Ik ben er zeker van dat er mensen zijn die mij kennen, maar die het nog nooit gezien hebben (mijn schoonzus bijvoorbeeld zag het toen ik al zeven jaar samen was met haar broer, mijn schoonbroers weten het misschien nog altijd niet). Ook zullen er mensen zijn die het al wel gezien hebben, maar nooit hebben durven vragen waarom ik een misvormde duim heb.

Dat is het, ja, een misvormde duim. Die duim hoort helemaal bij mij, maar als je het een vieze gedachte vindt, lees dan niet verder (er volgen ook foto’s). Ik begrijp dat wel, hoor. Ik zit daar ook niets mee in. Aan de nieuwsgierigen: hier volgt mijn verhaal!

Algemene info

Er bestaan verschillende vormen van polydactylie. Mijn vorm dus (een extra vingerkootje), maar evengoed een extra volledige vinger tot veel te veel vingers en tenen (lees: 15 vinger en 16 tenen).

Het is erfelijk (er waren bij ons geen eerdere gevallen bekend in de familie, het slaat wel een generatie over), maar komt ook voor bij incestueuze gemeenschappen zoals de mormonen (niet van toepassing). Ongeveer 1 op 500 baby’s wordt ermee geboren. Het is niet zo bekend, maar eigenlijk is het dus vrij onschuldig.

Persoonlijk

Toen mijn ouders mijn leeftijd nog in dagen (of zelfs uren) konden uitdrukken, zag ik er zo uit.

polydactylie https://gerhildemaakt.wordpress.comDe foto is dus niet extra wazig aan de duim, dat zijn wel degelijk twee kootjes bovenaan.

Toen ik ongeveer 20 maanden was en net twee jaar zag ik er zo uit.

Een paar maandan later is het extra kootje operatief verwijderd, want anders zou ik in de kleuterklas niet kunnen leren knippen. Originele reden, he!

Momenteel ziet mijn duim er zo uit.

Het bovenste kootje staat scheef en waar mijn extra kootje hing, hangt nu nog een aanhangsel (omdat ze dachten dat daar een spiertje inzat). Het litteken loopt tot onderaan mijn duim, maar het ergste gelukkig maar tot halverwege.

Na de operatie hadden ze mijn ouders aangeraden om mij op mijn zestiende terug te laten komen om het verder te bekijken. Ik vreesde vooral dat ze mijn duim zouden willen breken en rechtzetten, dus heb ik dat niet gedaan. Die duim hoort echt bij mij en hoe stom is het wel niet om met een plaaster te lopen en dan aan iedereen te moeten zeggen dat dat is omdat mijn duim is rechtgezet? Terwijl veel mensen misschien zelfs niet zouden weten dat ik een scheve duim heb.

Voor- en nadelen

Knippen kan ik intussen vlot en doordat ik als tweejarige (rechtshandige) mijn rechterhand een tijd niet kon gebruiken, kan ik mijn linkerhand ook vrij vlot gebruiken.

Het enige nadeel dat ik ken is dat ik, als ik ga bowlen, enkel de zwaardere bowlingballen kan gebruiken, omdat mijn scheve duim enkel in de grotere gaten past. Maar ik ga eigenlijk amper bowlen, dus dat is geen ramp. Sommige mensen vinden mijn duim vies, maar ook dat vind ik niet zo erg. Er heeft nog niemand geweigerd mij een hand te geven ofzo, dus ik kan daar wel mee leven. Ik snap het wel dat mensen mijn duim maar vreemd vinden.

Er zijn, raar maar waar misschien, ook enkele voordelen verbonden aan die scheve duim van mij. Ik kan bijvoorbeeld vlot een aansteker gebruiken, ik zal namelijk niet snel mijn vinger verbranden aan de vlam.

Helaas rook ik niet.

Wat ik persoonlijk handiger vind, is dat ik bij het lezen mijn duim perfect in het hoekje van het boek kan plaatsen. Al denk ik niet dat andere mensen problemen hebben met boeken lezen.

Tot zover mijn spreekbeurt over polydactylie. Zijn er nog vragen? ­čśë

PS: Ik schreef deze blogpost de dag voordat Oon bekendmaakte dat het nieuwe thema van #boostyourpositivity body is. Deze blogpost past hier toevallig wel in en het is eens wat anders dan zagen over dat gewicht van mij, he.