Werken, werken, werken

desk Damian Zaleski UnsplashNee, dit is niet echt mijn bureau (het is een foto van Unsplash), maar ik zit ook aan een wit bureau met Appleproducten te werken, dus close enough. Bij #boostyourpositivity vragen ze om te schrijven over werk, dus bij deze.

Ik heb Nederlands-Engels gestudeerd, vooral uit interesse en door een bepaalde aanleg natuurlijk. Laat ons stellen dat de meesten bij ons thuis een talendiploma hebben. Er zitten ook veel leerkrachten in mijn familie, maar dat wilde ik niet worden. Tijdens het laatste jaar van mijn studie besefte ik dat ik vooral graag in een uitgeverij wilde werken. Dat lukte vrij snel en na een interimjob bij een uitgeverij, kon ik als interim naar een andere uitgeverij, waar ik nadien een vast contract kreeg. Maar omdat ik de materie niet geweldig interessant vond (en ik het gevoel had op een zinkend schip te zitten), ging ik op zoek naar een nieuwe job bij een andere uitgeverij en zo belandde ik na het versturen van één sollicitatiebrief bij mijn huidige werkgever, een educatieve uitgeverij. Ik kwam er terecht op de redactie Nederlands (joepie, want dat heb ik gestudeerd) en zo was het cirkeltje rond voor mij. Als jong meisje heb ik namelijk op de cover van een handboek Nederlands gestaan, van diezelfde uitgeverij. Ik ben de bovenste persoon (die waarbij je twijfelt tussen jongen en meisje, leve het unisexkapsel van de jaren negentig). De derde is trouwens mijn nicht en de vierde mijn broer.

SignaalVier jaar geleden begon ik er te werken en ik zit nu nog steeds op die redactie. En ik zit er goed; Nederlands is mijn ding, het redactiewerk ook. En zo ben ik op een of andere manier toch nog met onderwijs bezig, het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Toch blijkt dat niet voldoende precies. Toen ik nog bij de vorige uitgeverij werkte, maakte en verkocht ik in mijn vrije tijd juwelen (en kaarsen). Tijdens mijn huidige job ben ik daarmee verder gegaan, maar toen de verbouwingen kwamen, ben ik ermee gestopt. Intussen zijn we ongeveer een jaar aan het verbouwen en ik moet zeggen dat het blijft kriebelen. Na de verbouwingen zal ik dus zeker opnieuw beginnen knutselen en frutselen, we voorzien ook weer een plekje in het huis om dat te kunnen doen. Stiekem twijfel ik soms ook om minder te gaan werken om meer te kunnen knutselen, maar momenteel blijft het vooral bij dromen …

Ontbijt en ochtendroutine

Elizabeth Lies UnsplashLilith trapte deze week de nieuwe editie van #boostyourpositivity af. Omdat ik zo graag heb meegedaan aan de vorige editie van de campagne, besloot ik al snel mij ook voor deze editie in te schrijven. Al vrees ik alleen dat ik deze keer niet over alle thema’s ga kunnen schrijven. Ik zag toevallig dat het laatste thema ‘kids’ is en laat ik dat nu net niet hebben. Ach, we zien wel, het eerste thema is alleszins ontbijt en ochtendroutine. Op Instagram toonde ik al mijn #mybedhead, maar een foto van mijn ontbijt nemen is nog niet gelukt.

Mijn ochtenroutine stelt niet veel voor. Wij hebben geen kinderen en mijn vriend is zo zelfstandig om zelf voor zijn ontbijt en lunch te zorgen. Ik hoef dus enkel aan mezelf (en aan de katten, maar zoveel tijd nemen zij niet in beslag) te denken. Mijn vriend kan ik trouwens best met rust laten ’s morgens, dus dat doe ik braafjes.

Ik moet wel toegeven dat ik een beetje met mijn ochtendroutine in de knoei zit. Ik wil vrij veel doen ’s morgens, maar lig te graag in bed om vroeger op te staan. Mijn vriend en ik zijn notoire snoozers, dus ja …

Afgelopen twee weken had mijn collega en fietsmaatje vakantie en was het dus iets minder belangrijk om op exact het juiste ogenblik aan het kruispunt (ons gezamenlijk vertrekpunt) te staan. Ik kwam zelf uit vakantie en was mijn routine dus ook wat kwijt. Bijgevolg was ik een paar keer vroeger dan ik ooit was aan het kruispunt en ook een paar keer later dan ik er ooit was. Volgende week ga ik toch opnieuw wat beter moeten opletten en inplannen … Ik kijk ’s morgens graag mijn mails en wat blogs (en de weersvoorspelling) na, maar dat ga ik toch laten vallen, denk ik. Ik ga mij beperken tot Instagram tijdens het eten van mijn ontbijt, vermoed ik. Dan valt alles iets beter te timen.

Mijn ontbijt gaat meestal in fases. Ik heb een havermoutperiode gehad, maar ook een cornflakes- en een granolaperiode. De laatste maanden ontbijt ik ook al eens met pancakes of poffertjes, maar dat is eerder uitzondering dan regel natuurlijk. Momenteel probeer ik te ontbijten met simpelweg een banaan. Zo heb ik voor die dag al zeker een stuk fruit gegeten, heb ik geen werk aan mijn ontbijt (en is het snel binnen) en heb ik ook voldoende energie om naar mijn werk te fietsen (een uur, elektrisch welteverstaan).  Op het werk eet ik dan in de loop van de voormiddag nog een stuk fruit of wat noten.

In het weekend is het vaak helemaal anders. Als we geen afspraken hebben, zetten we liever geen wekker. Bijgevolg valt het ontbijt dan vaak eerder tegen de middag, maar ook dat zal de komende weken weer veranderen, want nu ons dak vernieuwd is, kunnen we de ruimte boven beginnen afwerken en dat liefst zo snel mogelijk, zodat we onze leefruimte naar daar kunnen verhuizen. Die weekendwekker zullen we dus opnieuw moeten introduceren.

Zit er meer structuur in jouw ochtendroutine? Ben jij ook een notoire snoozer?

Mijn shortcuts

Voor project #boostyourpositivity was de opdracht deze week om je shortcuts of life hacks te delen. Euhm, life hacks? Mijn eerste idee was: heb ik die wel? Ik heb geen kinderen, mijn leven is dus vrij rustig ten opzichte van dat van moeders. Ja, ik werk fulltime, ja, wij zijn aan het verbouwen, maar verder? Mijn vriend en ik zijn allebei nogal impulsief en niet erg strict. Wij hoeven niet per se op een bepaald uur te eten of te gaan slapen. Lukt iets vandaag niet, dan doen we het morgen wel. Onze levens zijn niet supergeorganiseerd dus ik dacht dat ik niets te delen had.

Tot ik anderen over het onderwerp zag schrijven. Toen kwam er toch een beetje inspiratie. Dus, hierbij mijn shortcuts/life hacks, for what it’s worth.

* Leve de diepvries! Ik schreef er eerder al over. In onze diepvries steken groenten, (nep)vlees, puree en patatjes, restjes eten en pizza’s. Handig om snel eten op tafel te krijgen, je moet minder naar de winkel, je moet geen tijd steken in groentjes kuisen, je moet minder eten weggooien en je hebt minder afval. Ah ja, en meer tijd natuurlijk.
* Leve de rijstkoker van Tupperware! Water erin, bouillonblokje erin, rijst of pasta erbij (het is niet omdat ze dat een rijstkoker noemen dat je daar geen pasta in kan klaarmaken) en in de microgolf! Je hoeft er niet meer in te staan roeren en er kan niets overkoken. Superhandig! Helaas heeft onze microgolf zijn kuren en kunnen we onze rijstkoker nu even niet gebruiken, maar in onze nieuwe keuken (ooit) gaan we die zeker opnieuw gebruiken.
* Leve de waterkoker! Omdat we de rijstkoker nu niet kunnen gebruiken, pas ik al even de truc toe die Kathleen ook gaf: zet een centimeter of twee water in je kookpot op het vuur en giet de rest van het water in je waterkoker. Het water in de kookpot en de waterkoker kookt ongeveer gelijktijdig, dus gewoon bij elkaar gieten en je eten erin gooien.
* Leve de poetsvrouw! Door de verbouwing hebben we er nu geen, maar eens ons huis wat verder in orde zal zijn, zoeken we een nieuwe. Niet voor elke week, maar om de week een paar uur kan al veel werk verlichten en frustratie vermijden.
* Kies ’s avonds al wat je de volgende dag gaat aandoen. Ik leg het niet klaar, maar denk er wel al even over na. Scheelt een hoop tijd ’s morgens.
* Koop niet te veel kleren. Wij hebben momenteel geen kleerkasten, maar houden onze kleren bij in curverboxen (verbouwingen, jawel). Akkoord, ik draag vrij vaak hetzelfde, maar als je altijd een beetje anders combineert, valt dat heus niet zo op. Meer rust in je hoofd en in je portemonnee.
* Gooi je vuile kleren meteen in de wasmand. Niet ergens verzamelen en dat later doen, gewoon meteen. Hopla!
* Een tip om eenlingen te vermijden bij je sokken: steek je sokken enkel per paar in de wasmachine of, zoals mijn vriend gelukkig doet: bind je sokken even bij elkaar in de wasmand. Gewoon op elkaar leggen en een randje opvouwen. Sinds hij dat doet, heeft hij bijna geen eenzame sokken meer.
* Strijk niet alles. Sommige dingen moet je wel strijken, maar bij veel kleren zie je het maar amper als het gestreken is. Hang je was dus mooi op om te drogen en vouw de was nadien mooi op, dat scheelt weer wat tijd en moeite. Keukenhanddoeken strijk ik persoonlijk wel (al moet ik toegeven dat mijn schoonmoeder dat vooral doet momenteel), om alle bacteriën zeker te doden.

Heb jij nog life hacks/shortcuts? Alle tips zijn welkom hier!

Wat eten we vandaag?

Lasagne van de schoonmoeder. 🙂

Onder het motto ‘ik kan niet kappen en breken, maar help mijn zoon wel graag bij zijn verbouwingen’ zorgt mijn schoonmoeder wekelijks voor een gezonde maaltijd (en een zak vuile was die proper en gestreken terugkomt, jawel, luxebeestjes zijn we) die wij gewoon op te warmen hebben. We mogen zelfs verzoekjes doen, maaltijdgewijs.

Ik kook niet geweldig graag en nu wij kamperen in onze bouwwerf, spreekt koken mij nog minder aan. Doordat we dan ook nog eens onze vaatwasmachine hebben moeten opgeven en we dus (bijna) dagelijks moeten afwassen, lonken fastfood en afhaalmaaltijden om de hoek … Die schoonmoeder die zo graag wil helpen is dus zeer welkom hier en ik kan dat iedereen aanbevelen.

Verder ben ik vooral fan van de diepvries om iets op tafel te krijgen: diepvriesgroentjes, diepvries(nep)vlees en diepvriespatatjes/-puree. Altijd iets in huis om gemakkelijk eten op tafel te zetten en geen eten dat over datum geraakt. Verder zit tomatenpuree ook standaard in de keukenkast (en gooi ik daar gewoon in wat ik in huis heb) en ben ik fan van quiche en wokken. Receptjes ga ik hier niet delen, maar kijk gerust eens bij mijn schoonzus, die toevallig lasagne in de kijker heeft staan vandaag. Door haar gemaakt, niet door haar moeder.

Deze blogpost kadert in het project #boostyourpositivity.

Brief aan mijn zestienjarige zelf.

Dag Gerhilde

Hier een brief van je bijna dertigjarige zelf. Wees gerust, de wijsheid heb ik nog niet in pacht, maar ik ken natuurlijk al wel een stukje van je toekomst.

Bovenal wil je nu graag een lief. Omdat je groter bent dan de meeste jongens en omdat je je te dik voelt (ben je niet, je latere ik zal nog jaloers zijn!), ben je bang dat je niet van ’t straat zal geraken. Je beste vriendin is al van ’t straat (zij zal je beste vriendin blijven, uiteraard, zo’n levenslange band breek je niet snel) en je hebt haar een beetje moeten afgeven, maar krijgt voorlopig niets in de plaats. Wees gerust, over een jaar heb je het vriendje waar je zo naar verlangt, die zelfs nog een kop groter is dan jou. En meteen de goeie: hij blijft al zeker twaalf jaar hangen bij jou. Ik kan nog steeds niet in de toekomst kijken, maar die relatie zit goed, dus het zullen nog wel wat meer jaartjes worden. Wees dus niet bang dat het niet zal lukken en geniet van het nu.

Je voelt je niet thuis in je klas. Dat komt ook niet meer, maar na het middelbaar ben je voorgoed van een vaste klas verlost. Doe gewoon voort zoals je bezig bent. Geniet van je vriendinnen en dat komt wel goed.

Je studiekeuze voor na het middelbaar ligt al vast en dat zal de goede blijken. Eindelijk kan je dan alleen focussen op Nederlands en Engels en hoef je geen examens economie enzo meer af te leggen. Het studeren zelf zal niet per se evident zijn. Het eerste jaar zal verschieten zijn, want universiteit is een groot contrast ten opzichte van middelbare school. Maar het lukt (je mag zelfs op kot!) en na je studie zal je een job vinden die je ligt.

Blijf vooral nog even in de Chiro (zo leer je de man van je leven kennen en leer je verder ook veel), blijf enthousiast en geniet! Je zal fouten maken, maar je zal er ook uit leren, dus dat mag.

Met liefs

bijna dertigjarige Gerhilde

 

Deze brief kadert in het project #boostyourpositivity.