Dagen Zonder Vlees

Ik geef om het milieu. Ik heb hier niet voor niets een categorie groen(er) leven. Ik kuis en was al jaren met biologisch afbreekbare producten, ik gebruik ook biologisch afbreekbare verzorgingsproducten, ik rij amper met de auto, ik probeer eco en faire kleren te kopen, ik kan mijn vliegtuigreizen op één hand tellen, wij kozen voor een architecte met een groene visie … en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar, maar, maar: ik eet vlees. Niet elke dag, maar ik eet het wel. En laat de vleesindustrie nu het heel milieuvervuilend zijn (en niet vriendelijk voor dieren natuurlijk). Vis eet ik eigenlijk niet (gemiddeld een keer per jaar een portie fishsticks), maar dan vooral omdat ik dat niet lust. Echt vlees eet ik eigenlijk ook niet, maar ik ben wel een fan van gehakt in al haar vormen en heb al veel kippen op mijn geweten.

Ik kies regelmatig voor vegetarisch, maar zeker niet iedere dag. Als ik vegetarisch kook, krijg ik standaard van mijn vriend de vraag waar zijn stukje vlees is. Hij is bereid mee te gaan in mijn ‘ecotrutterij’, maar enkel tot op bepaalde hoogte. Een tandenborstel uit bamboe gaat hem te ver (hij heeft het geprobeerd, dat wel), geen of weinig vlees eten ook. Maar dat mag voor mij geen excuus zijn om veel vlees te eten. Echt bijhouden hoe vaak ik vlees eet (zoals Haaike bijvoorbeeld), doe ik eigenlijk niet.

Dagen zonder vleesMeten is weten, dus toen ik de oproep van Fieke zag, begon ik te twijfelen om toch (eindelijk) eens mee te doen met Dagen Zonder Vlees. Ik ben niet van plan om een strikte vegetariër te worden, maar wil wel echt minderen in mijn vleesverbruik. Een collega van mij haar goede voornemen was om in de week geen vlees te eten, omdat ze dan niet ‘moeilijk’ moet doen als ze in het weekend bij vrienden gaat eten. Zoiets zie ik ook wel zitten. Ik wil er gewoon wat meer op letten.

Ik schreef mij netjes in en voegde mij al toe aan de groep van Fieke en de groep van Charlie, want groepsgevoel is belangrijk. De extra uitdagingen (meer seizoensgroenten eten, minder voedselverspilling en minder verpakkingen) vind ik ook interessant, want daar ben ik ook sowieso al mee bezig.

Doe jij mee met Dagen zonder vlees? Ben jij vegetariër?

Sterretjes flocken

Na een jaar bijna geen kledingstukken te kopen, ging ik vorig jaar op een van de laatste dagen van de zomersolden naar de Hema om enkele T-shirts van biologisch katoen te kopen. Ik zag er een trui hangen voor bijna geen geld (helaas niet in biokatoen) en kocht die ook. Thuisgekomen liet ik alles aan mijn vriend zien en hij vond dat de trui nogal leek op wat ze in concentratiekampen moesten dragen. De trui werd opgeborgen en ik keek er niet meer naar. Jammer eigenlijk, want ik had nu een trui die ik niet gebruikte (en ik heb niet echt veel truien op overschot). Dus besloot ik er iets op te flocken. Zo zou de trui wat speelser worden en kon ik ze wel dragen. Met wat mijn vriend over de trui zei, besloot ik mijn pons met ster boven te halen. Kwestie van een knipoog te geven naar zijn opmerking.

gemakkelijk flocken met ponssterren flocken om saaie trui op te fleuren

Ik koos enkel voor sterretjes op het voorpand, anders leek het me wat te druk.

Dat ik graag flock met een pons liet ik hier en hier al zien.

Vind je het een geslaagde upgrade of vond je de trui zonder sterretjes ook wel oké? Heb jij ooit al iets geflockt?

Count your blessings #49

heel weinig kerstmannen aan laddertjes die uit ramen hangen dit jaar * de nieuwjaarsbrief van het petekindje van mijn vriend * veel reactie op de Doodle van de blogmeeting met de cursisten van de blogcursus van Kathleen * naar een poppentheater gaan * veel kunnen lezen * gezellig gaan eten met vriendin D. * knuffelkatten

Jip chesterfieldmijn boekenselectie die goed onthaald wordt op de leesclub * geslaagd afstandswinkelen voor mijn vriend (leve WhatsApp op dat vlak) * voor mezelf ook iets vindend * uitgebreid bedankt worden door een man wiens smartphone ik had gevonden en braaf aan de kassa af was gaan geven (voor mij niet meer dan normaal, maar hij was duidelijk blij dat een eerlijke ziel als ik zijn smartphone had gevonden) * het petekindje van mijn vriend schattig zien dansen tijdens de schoolvoorstelling

Mijn selectie boeken voor de leesclub

Dankzij vriendin D. (formerly known here as onze architecte) ging ik ongeveer een half jaar geleden voor de eerste keer naar een leesclub. Een boekenclub voor mensen uit Berchem en omstreken, begonnen nadat Kelly/lilith over haar leesclub schreef op haar blog. De boekenclub bestaat al langer dan een jaar, maar ik kwam er dus later bij. Gelukkig ben ik ook een trouwe lezeres van Tales from the Crib en was ik meteen welkom.

Bij elke bijeenkomst van onze boekenclub stelt iemand vijf boeken voor en daaruit kiezen we dan op democratische wijze welk boek we twee bijeenkomsten later gaan bespreken. En jawel, vanavond ben ik aan de beurt en mag ik mijn selectie voorstellen. Ik koos voor een mix van graag gelezen boeken en boeken waar ik zelf nieuwsgierig naar ben.

selectie boekenclub gerhilde maaktPurity (Zuiverheid) van Jonathan Franzen

purity franzen boek gerhilde maaktDoor Humo verkozen tot beste boek van 2015, door mij gekozen omdat ik van de andere boeken van Franzen (Freedom, The Corrections …) zo genoten heb.

Het boek vertelt het verhaal van de Amerikaanse Purity Tyler, voor de mensen in haar omgeving bekend als Pip  zij schaamt zich voor haar echte voornaam. Haar moeder heeft nooit willen vertellen wie haar vader is. Na een traumatische ervaring in het Californische kraakpand waar ze woont, besluit Pip naar hem op zoek te gaan. Haar zoektocht leidt haar door Noord-Amerika en Latijns-Amerika, waar ze in contact komt met een charismatische, wereldberoemde internetrebel, Andreas Wolf. Maar Pip weet niet dat Wolf een geheim met zich meedraagt, uit een ver verleden, toen hij in Oost-Duitsland woonde en de Berlijnse Muur nog niet gevallen was. Zuiverheid is een grootse, ontzagwekkende roman over identiteit, afstamming, liefde en seksualiteit, maar vooral over geheimen: van de intieme geheimen binnen een familie tot de levensgevaarlijke geheimen van kapitalistische multinationals en de hele westerse maatschappij.

Juliet, Naked (Juliet, naakt) van Nick Hornby

juliet, naakt gerhilde maaktHornby is mijn favoriete schrijver, er moest dus wel een boek van hem in mijn selectie. Hij schrijft met veel humor over het leven van alledag. Ik moet vaak hardop lachen met zijn boeken. Juliet, Naked en High Fidelity zijn mijn absolute favorieten van hem, maar behalve Slam heb ik van elk boek van hem genoten.

Annie en Duncan lijken perfect bij elkaar te passen, alhoewel Duncans obsessie voor Tucker Crowe – de teruggetrokken, gekwelde songwriter – nooit veel ruimte liet voor iets betekenisvols als een huwelijk en kinderen. Of voor gesprekken over iets anders dan de verdwijning van Crowe na een mysterieus incident in het toilet van een nachtclub twintig jaar eerder.
Annie begint zich af te vragen of ze niet eigenlijk vijftien jaar verspild heeft aan een slechte relatie, vastgeroest in een saaie baan in een dorp aan de sombere oostkust van Engeland.
Wanneer Tuckers platenmaatschappij plotseling een nieuwe versie van zijn beroemdste album uitbrengt, Tuckers eerste wapenfeit sinds decennia, en Annie niet begrijpt wat er zo goed aan is, vindt Duncan troost bij een ander.
Het blijkt dat Annie niet alleen staat in haar mening over het nieuwe album. Als zij een beoordeling op een fanwebsite plaatst, krijgt zij een reactie uit totaal onverwachte hoek.

Finding Myself (Zelfbeeld) van Toby Litt

zelfbeeld litt boekDit boek las ik tijdens en voor mijn studie Germaanse talen. Het is eigenlijk een parodie op chicklit (en leest ook even vlot als chicklit), maar doordat de redacteur ook deel uitmaakt van het verhaal, krijg je een soort metaverhaal in haar aantekeningen.

zelfbeeld litt binnenkant‘Ik ben niet van plan een echte roman te schrijven. In plaats daarvan wordt het een fictionalisering van iets wat echt gebeurd is. Niet iets wat al gebeurd is maar iets wat zal gebeuren omdat ik het laat gebeuren. Mijn idee: je betaalt me een aanzienlijk voorschot, waarvan ik een deel gebruik om een groot huis aan zee te huren. Vervolgens nodig ik een aantal van mijn vrienden uit om een maand helemaal gratis te komen logeren. Ik kies mijn personages zorgvuldig uit: een paar stelletjes, vier alleenstaande biseksuelen, een stuk of twee egoïsten, een enkele drama queen, iemand met zelfmoordneigingen, een excentriekeling, iemand die wat ouder is, minstens een andere professionele schrijver (minder succesvol dan ik). Mix dat alles door elkaar. Giet er alcohol bij. En – voilà – cocktailtijd.’
Deze brief schrijft Victoria, een redelijk succesvol auteur, aan haar redacteur. Wat Victoria vergeet te vertellen is dat het hele huis wordt volgehangen met camera’s en microfoons die op Big Brother-achtige wijze alle handelingen van de logés van minuut tot minuut vastleggen. Omdat de redacteur ook letterlijk in het boek een rol krijgt, omtstaat er een ingenieuze, bijna interactieve roman waarin we kennismaken met de ego’s, onbetrouwbaarheid en dubbele agenda’s van alle betrokkenen.

Waarvan wij droomden van Julie Otsuka

waarvan wij droomden boekDit boek werd in de boekenclub van Kelly/lilith verkozen tot beste boek dat ze gezamenlijk hadden gelezen en mocht dus ook in mijn selectie.

Waarvan wij droomden vertelt het verhaal van een groep jonge vrouwen die bijna een eeuw geleden als picture brides per schip van Japan naar San Francisco werd gebracht.
De slopende boottocht verbindt de vrouwen in zowel ervaring als verwachting. De onzekerheid over hun leven in Amerika geeft hun een collectieve stem, een gezamenlijke identiteit. Vanaf hun aankomst in Californië zullen ze alleen zijn in een totaal vreemde wereld. Daar ontmoeten ze hun mannen, die vreemdelingen voor hen zijn, baren ze kinderen die Amerikaans zullen zijn, en moeten ze zich redden in een taal die ze niet spreken. En juist als ze zich na jaren thuis beginnen te voelen in Amerika volgt de aanval van Japan op Pearl Harbour.

Mrs Dalloway van Virginia Woolf

mrs. dallowayOok hiervoor volgde ik de mening van Kelly/lilith, die het boek bij haar zeven beste boeken gelezen in 2015 plaatste. Tijdens mijn studie las ik To the Lighthouse van Virginia Woolf, maar omdat het leestempo toen nogal hoog lag en die studie intussen ook alweer even achter mij ligt, weet ik er eigenlijk niet veel meer van. Mrs Dalloway zou trouwens ook perfect zijn om puntje vier (een klassieker) van de nieuwe Verbeelding Book Challenge te schrappen.

Clarissa Dalloway is begin vijftig, elegant en de perfecte gastvrouw, maar ze voelt zich oud en uitgerangeerd. Haar man is succesvol, maar saai, en haar volwassen dochter heeft haar zorg niet meer nodig. Op een dag komt Clarissa, terwijl zij bloemen koopt voor het feest van die avond, haar voormalige aanbidder Peter tegen, die zij in een ver verleden heeft afgewezen. Wat zou er van haar geworden zijn als ze dertig jaar eerder voor een avontuurlijk leven met Peter had gekozen? Het verhaal van Mrs Dalloway speelt zich af op één dag in juni 1923, de dag van het feest dat eindigt in een drama. Het is een virtuoos gecomponeerde roman vol herinneringen en bespiegelingen over de waarde van het leven en de onomkeerbaarheid van onze keuzes.

Toch wel een beetje spannend om vanavond mijn selectie voor te stellen. Ik ben benieuwd welk boek gekozen zal worden. Als ik het weet, zal ik het hier ook delen.

Las jij al een van bovenstaande boeken? Vond je het een aanrader? Welk boek zou jij kiezen uit de selectie?

EDIT: Het is Juliet, naakt van Nick Hornby geworden. Waarvan wij droomden van Otsuka viel af, omdat veel mensen die recent hadden gelezen. Het was vooral dankzij het enthousiasme van een medelezeres dat het Hornby is geworden. Veel mensen vonden het moeilijk te kiezen, dus ik denk dat het een goede selectie was. Joepie!

Dinsdag pinsdag #19

Ook in 2016 ga ik graag verder met deze rubriek. Tijd voor een vers rondje inspiratie, met vondsten van het internet!

DIY

https://www.pinterest.com/pin/557601997594787969/Tijdens de herfst verloor ik het sleuteltje van mijn fiets in het donker op een grasveldje vol afgevallen blaadjes en eikels. Ik moest lang heel lang zoeken. Ik besloot toen een sleutelhanger te maken om mijn sleuteltje sneller terug te vinden, maar verder dan het pinnen van een idee geraakte ik nog niet. Ik moet er dringend eens werk van maken!

Kokeneteken

Gegratineerde penne all'arrabbiataOp restaurant eet ik graag pasta (mijn vriend lust dat niet en ik eet dat supergraag) en dan liefst nog penne all’arrabbiata, want dat is lichtjes pikant en daar hou ik wel van. Deze gegratineerde versie lijkt me nog lekkerder eigenlijk, al hoeft dat pikant worstje niet voor mij. Penne all’arrabbiata mag van mij een vegetarisch gerecht blijven.

Zoetigheid

http://www.foodnetwork.com/recipes/ina-garten/homemade-marshmallows-recipe.htmlIk ben geen grote fan van marshmallows, maar deze vind ik er eigenlijk heerlijk uitzien! Al kan dat ook gewoon door de mooie foto zijn…

Woorden

friendship https://www.pinterest.com/pin/557601997595187403/Ik weet niet wat ik het leukst vind: de quote of de schattige foto.

Schattig

https://www.pinterest.com/pin/557601997595127560/Oooh! Niet?

Wil je deze pins al eerder zien? Volg mij dan op Pinterest!

Review: zachte reinigingsgel van Douce Nature

Ik heb een gemengde huid (normaal, maar met vettere T-zone) en het is niet dat ik echt veel last had van puistjes (behalve als puber dan natuurlijk), maar ik had er altijd wel één. Tegen dat het ene puistje goed en wel weg was, stond er al een volgend te dringen. Best vervelend, maar ook geen ramp. Ik was een beetje te lui om er echt iets aan te doen. Ik probeerde al eens een maskertje, maar gebruikte dat dan weer veel te weinig en dan heeft dat ook niet veel effect natuurlijk. Omdat mijn masker van Lush nogal snel over datum ging, zocht ik een alternatief. Ook met natuurlijke ingrediënten graag, want ik ben geen fan van te veel chemie aan mijn lijf en al zeker niet aan mijn gezicht. Tijdens mijn zoektocht kwam ik de zachte reinigingsgel van Douce Nature tegen.

zachte reinigingsgel van Douce NatureDouce Nature is een Frans bedrijf met een ruim assortiment aan biologische verzorgingsproducten, met label van Ecocert. Ze zijn voor respect voor biodiversiteit en 100 % zuivere en natuurlijke essentiële oliën. Op dat vlak zit het dus wel goed, maar werkt het ook?

Ik moet eerlijk bekennen dat ik de handleiding niet 100 % volg. Je zou het product namelijk twee keer per dag moeten aanbrengen. Daar doe ik niet aan mee. Ik gebruik het product dus maar twee tot drie keer per week, maar voor mijn huid blijkt dat voldoende. Ik vind het geweldig dat ik het niet moet laten intrekken (dat is mijn probleem met maskertjes), maar dat ik het gewoon onder de douche kan aanbrengen en vrijwel meteen terug afspoelen.

Bij mij werkt het! Van permanent minstens een puistje ben ik gegaan naar een puistje om de drie of vier weken. Ja, ik heb dus nog af en toe een puistje, maar ik vind dat nu ook weer geen ramp. Mocht ik de reinigingsgel effectief twee keer per dag gebruiken, dan zou ik misschien puistjesvrij blijven, maar dat past niet echt in mijn ochtend- en avondroutine.

Ken jij het merk of het product al? Hoe hou jij je huid mooi of ben jij gezegend met een stralende huid?

Douce Nature is niet op de hoogte van deze blogpost.

Voor en na: ramen vooraan

Ik vermeldde het hier al, maar eindelijk kan ik ook foto’s laten zien. Wij hebben nieuwe ramen vooraan en daarmee is de gevel bijna klaar. Een eerdere update gaf ik al hier en hier, nu laat ik zien hoe de gevel helemaal in het begin was en hoe die er nu uitziet.

Voor

gerhilde maakt gevel voorZo zag de gevel er dik een jaar geleden uit. Intussen lieten we de gevel al stralen en lieten we het dak volledig vervangen. Intussen hebben we ook nieuwe ramen. We kozen voor saffierblauw (RAL 5003) en een iets andere indeling. Vroeger was het raam beneden een guillotineraam (dus uit een stuk, dat je naar boven kan schuiven). Dat was praktisch niet haalbaar en dus zochten we naar een nieuwe indeling. Het volledige raam is twee meter breed, maar dat is te breed (en dus te zwaar) om gewoon open te laten gaan, dus kozen we voor drie panelen. Het middelste kan open is daarom ook breder. Zo kunnen we bijvoorbeeld nog wel een zetel binnenkrijgen via het raam. Die indeling hebben we doorgetrokken naar het raam erboven. Het middelste paneel is trouwens even breed als de voordeur en dus als het raam erboven. Zo is de gevel is mooi in evenwicht.

Na

gerhilde maakt gevel vooraanDe gevel is nu bijna klaar. We moeten enkel de voordeur nog doen, maar moeten eerst zien of die de verbouwingen overleeft. Als dat lukt, dan gaan we ze behouden en ook saffierblauw schilderen. Als dat niet lukt, dan zulen we een nieuwe voordeur moeten steken. Die komt dan sowieso in dezelfde stijl, maar we hopen natuurlijk deze te kunnen behouden, want dit is de oorspronkelijke deur (en die zit dus al 111 jaar in dat deurgat).

De eigenaar van dat lage gebouwtje naast ons huis (enkel een garage) is intussen ook in gang geschoten. Helaas koos hij niet voor renovatie, maar voor oplapwerk en plamuurde hij de siersteen in de plaats van die in ere te herstellen. Al is het op zich goed dat er eindelijk werk in is gestoken.

We wilden vooraan wat privacy en kozen daarom voor een mat stuk. Dat is verwerkt in het glas en voorzien op mijn ooghoogte (ongeveer 1m75). De vloer in de living ligt hoger (op de eerste foto’s zie je de treden aan de voordeur) en wij kunnen dus wel nog vlot buitengapen.

Aan dat raam hangt wel nog een klein verhaal vast: de ramenman had doorgegeven aan de maker van het glas dat er dus een mat stuk moest komen. Voor de panelen links en rechts mocht dat gewoon een rechte lijn zijn, maar voor het middelste paneel moest dat echt wel in de juiste boog zijn. De ramenman duidde dat aan met een pijl en jawel, de ramenmaker nam die pijl gewoon over …

De ramenman wilde ons kosteloos een nieuw raam geven, maar mijn groen hart vond dat er een beetje over. De pijl is enkel zichtbaar langs binnen en als je heel goed kijkt. Nu hebben wij dus gewoon een uniek raam, met een verhaal …

Count your blessings #48

spelletjes spelen bij de zus * naar de zoo gaan en toevallig het eetmoment van de vissen meemaken * een collega en haar zoontje tegenkomen in de zoo * mijn naam die juist geschreven wordt op de warme chocolademelk die ik bestel * lekker eten met Oudjaar, met Pinterestwaardig dessert

appelroosjes dessertbij alle feesten de voetjes onder tafel kunnen steken * stevig wandelen * mijn vriend die naar de bib gaat en spontaan vraagt of hij een boek moet meebrengen voor mij * eindelijk nog eens woonwerkverkeer al fietsend in de zon * over de 100 Bloglovin’-volgers gaan (Welkom!) * de ramenmaker die het laatste raam komt vervangen (volgende week verschijnt hier een update van de gevel, met foto’s uiteraard) * mijn vriend die verbouwingsgewijs weer heel goed bezig is (Dank je!) * een nieuwjaarsdrink op het werk, met fijne gesprekken * een gezellig dagje met vriendin S. * een leuke koffiebar ontdekken, Glow * de broer die komt helpen met de verbouwingen

Fair Wear Friday #9: Juttu

http://gerhildemaakt.wordpressEen jong team binnen A.S.Adventure is begonnen met een nieuwe conceptstore, Juttu. Er zijn al winkels in Antwerpen (op de Meir, waar vroeger de A.S.Adventure zat, maar ze gebruiken meer ruimte) en Brugge en in maart zal er een winkel openen in Roeselare.

Op hun website omschrijven ze Juttu als volgt:

Juttu staat voor fashion en design met een verhaal, verteld door designers met een hart. Ecologisch & duurzaam, fairtrade én fashionable. Zoveel meer dan een winkel. Juttu is a way of living, een lifestyle.

Ecologisch & duurzaam, fairtrade én fashionable? Daar wilde ik weleens een kijkje gaan nemen. De winkel is licht en ruim en mooi ingericht. Er is veel kleding, maar er zijn ook interieurspulletjes en er is een aparte hoek voor foodies. Bij ieder merk staat extra uitleg en ze hebben véél merken, o.a. Armedangels • Fjällräven • Granny’s Finest • Ichi • King Louie • Kuyichi • O My Bag • People Tree • Recycle • Seepje • Skunkfunk • Wunderwerk.

Een impressie:

En dit gewoon op de Meir, joepie!

Wel een kleine kanttekening: van bepaalde merken die hier verkocht worden, weet ik al dat ze goed bezig zijn, van andere niet per se en helaas krijgen niet alle merken die hier verkocht worden een A of B van Rank a Brand, wat toch wel een referentie is op het vlak van fair en eco. Armedangels en People Tree krijgen bijvoorbeeld een B op Rank a Brand, maar als ik Scotch & Soda opzoek, dan zie ik dat zij een E krijgen, wat de laagst mogelijke score is. King Louie bijvoorbeeld krijgt een D, wat ook niet meteen de beste score is. Hebben ze bij Juttu een andere selectieprocedure misschien? Of hebben ze het beter kunnen onderzoeken dan Rank a Brand? Ik vroeg het na bij Juttu zelf. Hun reactie:

Dag Gerhilde, we willen ons inderdaad focussen op merken met duidelijke, bewuste en betekenisvolle normen. En momenteel is “duurzaamheid” de belangrijkste maatschappelijke norm waar een sterk merk zich mee kan onderscheiden. Daarom is het aandeel van die merken bij Juttu ook zo groot. We hebben echter nooit willen beweren dat we enkel duurzaam zijn. Er zijn ook nog andere zinvolle verhalen die Juttu graag wil brengen: creatieve jonge designers, locale (sic) productie, sociale projecten, Belgische brands, originele of handgemaakte producten, respect voor mens en dier … Vandaar ook de naam Juttu (i.e. het verhaal). Merken die ons kunnen overtuigen van hun onderscheidende drijfveer zijn ongetwijfeld ook van (meer)waarde voor onze klanten. Groeten, Juttu

Mijn conclusie? Ja, ik ben zeker van plan nog bij Juttu te winkelen, maar ik ga wel de app van Rank a Brand installeren om ter plekke wat te kunnen controleren en zal niet blind alles kopen. Maar: een goed initiatief, dat is het sowieso!

Recept van de maand #5: Burgers van zoete aardappel met Griekse yoghurt, avocado en gekarameliseerde rode ui

www.junnekesrecepten.beOok deze maand laat ik Anke van Junnekes recepten aan het woord. Deze keer geeft ze het recept voor burgers van zoete aardappel met Griekse yoghurt, avocado en gekarameliseerde rode ui.

Als alle eindejaarsindigesties verteerd zijn, snakt ons lichaam wel naar wat lichtere kost. Simpel eten. Niet te veel tralala. Misschien ook wel een paar vleesloze dagen, als je de nodige gourmetschotels naar binnen hebt gewerkt. Maar het blijft winter, de temperaturen beginnen dan toch eindelijk te dalen en je wilt nog geen afscheid nemen van comfort food. Deze veggieburgers zijn het perfecte compromis!

  • Als je gedroogde kikkererwten gebruikt, moet je ze eerst enkele uren laten weken in koud water en daarna nog een uurtje of 2 koken (kijk op de verpakking voor de instructies), die uit een bokaal kan je zo gebruiken. Leg de ongeschilde zoete aardappelen een uurtje in een oven van 200 °C tot ze botergaar zijn.

  • Haal het vruchtvlees uit de aardappels en plet het samen met de uitgelekte kikkererwten (verhoudingsgewijs gebruik ik 2/3de aardappelen, 1/3de kikkererwten). Voeg een beetje losgeklopt ei en wat bloem met panko of paneermeel toe. Meng tot een stevig, maar plakkerig mengsel (dat komt straks wel goed in de pan). Breng op smaak met geperste look, verse koriander, chili, zwarte peper en zout. Zet het mengsel tot gebruik in de frigo.

  • Was de tomaten en snij ze in fijne plakjes. Haal het vruchtvlees uit de avocado en snij ook deze in plakjes. Besprenkel met citroensap tegen het verkleuren. Snipper een rood uitje fijn en laat met wat boter en bruine suiker karameliseren op een zacht vuurtje.

  • Vorm kleine, platte burgers van het aardappelmengsel en bak ze aan beide zijden krokant in flink wat olijfolie.

  • Snij de broodjes open, besmeer met volle Griekse yoghurt (eventueel op smaak gebracht met verse groene kruiden) en beleg met de burgers, veldsla, tomaat, avocado en gekarameliseerde ajuin.

Natuurlijk het lekkerste met zelfgebakken pistoletjes!