Mijn huis is mijn thuis #3

inspired by Warhol gerhildemaakt.wordpress.com

Toen we verhuisden van ons gelijkvloers huurappartement naar onze bel-étage, waren we een beetje bang dat het een leeg huis zou worden. Plots zouden we veel meer muren (en ruimte natuurlijk) hebben, die mochten toch niet allemaal leeg blijven? Op sommige muren schilderden we een tekening, maar we lieten ook meteen wat extra muurdecoratie maken. Ik gaf mijn vriend carte blanche om foto’s te bewerken die we op groot formaat konden laten drukken en dit is een van de resultaten. Een foto van Jip, onze binnenkat die voorzichtig opnieuw buiten mag, kreeg een Warholiaanse make-over. Nadien bleek dat we toch niet zoveel schrik van lege muren hadden moeten hebben, maar alles heeft een plaatsje gekregen, hoor.

Count your blessings #8

klaprozen gerhildemaakt.wordpress.com

mijn 100ste blogbericht schrijven * klaprozen in de berm * taarten bakken voor op het werk van mijn vriend * mijn vriend weer enkele maanden ‘oud’ kunnen noemen (we zijn even oud, maar hij verjaart eerder: 29, jawel) * eten uitdelen aan artiesten en medewerkers op een festival * zittend dansen (en ons volledig uitleven) wegens te pijnlijke voeten * een schattige poes

Jip gerhildemaakt.wordpress.com

* Count your blessings is een initiatief van Anki van Zilverblauw *

Count your blessings #7

verlofdagen die niet volgepland zijn * verloren brood * twee gezellige marktjes * in het zonnetje zitten * weer dat beter meevalt dan voorspeld * gemberkoekjes van de zus * bijbabbelen met vriendin E. * lekkere (gezondere) worteltaart maken * gaan zwemmen met de nichtjes * Jip (de binnenkat) meer vrijheid geven en zien dat je vertrouwen niet geschonden wordt

* Count your blessings is een initiatief van Anki van Zilverblauw *

Mijn huis is mijn thuis #1

Wij woonden intussen al op verschillende plekken, de ene al wat specialer dan de andere. We hebben nooit de neiging gehad veel foto’s te trekken van die plekken, maar van sommige woonplaatsen is dat echt jammer. Daarom introduceer ik hier graag een nieuwe rubriek, op een vaste dag nog wel! Dinsdag is hier vanaf nu ‘mijn huis is mijn thuis’-dag, maar niet elke week, hoor, om de week kan je hier een (t)huisfotootje vinden.

We beginnen met … het toilet! De badkamer en het toilet in ons huis hebben lelijke tegels (bruin met bloemen). In de badkamer overschilderden we de tegels (al vier jaar zonder blazen onder de verf, enkel wat fakjes af, onze tip: eerst alles goed schoonmaken met ammoniak!), voor het aparte toilet hadden we geen fut. Dat bleven dus gewoon lelijke tegels. Mijn vriend, de liefhebber van analoge fotografie (en dan vooral van polaroids), vond een goed alternatief: de muur behangen met polaroids!

De muur in zijn geheel

polaroidmuur gerhildemaakt.wordpress.com

Ik vind het eigenlijk echt leuk om op die manier herinneringen op te halen en schone prentjes te bekijken. Binnenkort breiden we de muur uit; we hadden nogal weinig foto’s van familie, maar daar hebben we met Pasen verandering in gebracht. Die komen dus nog op de muur.

Details

Deze vind ik geweldig: Jip naast het boek How to tell if your cat is plotting to kill you van The Oatmeal.

How to tell if your cat is plotting to kill gerhildemaakt.wordpress.com

Bij volgende foto wilde niemand geloven dat mijn vriend het hert in het bos op polaroid zou kunnen krijgen. Hij probeert hiermee het tegendeel te bewijzen. 🙂hert polaroid

Of een metafoto: een polaroid van de (vorige versie van de) polaroidmuur.meta polaroid

Deze foto heeft mijn vriend genomen in Kroatië: mooie herinneringen prachtig in beeld gebracht.kroatië polaroid

Ook een beetje meta: het huis aan de overkant, dat dus achter je staat als je naar de foto’s kijkt.huis polaroid

 

Count your blessings #2

gezellig en lekker gaan eten met vrienden (in TapaBar) * voor de eerste keer naar De Vagant gaan (schandalig laat voor iemand die in Antwerpen op kot heeft gezeten) * er een geweldige kat tegenkomen die graag vecht tegen muizen verstopt in een smartphone

gerhildemaakt.wordpress.com - kat De Vagant

gezellige Amerikanen tegenkomen die op zoek zijn naar goede biercafés * een Amerikaan horen zeggen: ‘If I’d have to live in America, I’d choose San Francisco.’ * diezelfde Amerikaan die erop staat ons geld te geven voor de biercafétips en zo de helft van onze rekening betaalt

gerhildemaakt.wordpress.com - Jip

Jip die gezellig komt knuffelen in de zetel

junnekesrecepten.be - pannenkoekentaart

een stuk heerlijk decadente pannenkoekentaart krijgen (gemaakt door Junneke) * twee zakken kleding kwijtgeraken op een kledingruil * iemand meteen gelukkig maken met een trui * binnenkort anderen gelukkig maken met de overschot (die gaat naar Moeders voor Moeders) * vriendinnen hebben waarbij ik ongegeneerd nog eens goed mag zagen * kunnen dromen

* Count your blessings is een initiatief van Anki van Zilverblauw *

Vertrouwen in de mensheid

Ergens tussen Kerst en Nieuw vond Jip, onze oudste kater, het nodig om weg te lopen. Op zich is dat niet iets waar wij ons al te veel zorgen over maken. Bijna drie jaar geleden kochten wij namelijk een huis op nog geen kilometer (in vogelvlucht) afstand van het appartement waar wij toen woonden. Er zit wel een spoorlijn tussen, maar dat houdt een kat natuurlijk niet tegen … In het begin kwam hij zowat maandelijks een paar dagen niet naar huis. Gelukkig wisten we dan altijd waar hij zat en gingen we gewoon regelmatig naar onze vorige woonplaats. Wanneer hij dan in de buurt was, kwam hij altijd heel snel met ons mee, dus we maakten ons nooit echt zorgen over hem. Soms kwam hij na een paar dagen ook gewoon zelf terug. Hem langer binnenhouden hielp niet (het is ook een kat die het gewend is om buiten te zitten en nen echte zagevent), dus hielden we hem meestal gewoon een paar dagen binnen en lieten hem dan terug gaan en staan waar hij wilde. We hebben natuurlijk nog een andere kat, Hobbes (de rosse tijger), en als we Jip moeten binnenhouden, kan ook hij niet zomaar gaan en staan waar hij wil. Alleszins, Jip liep minder en minder vaak weg en als hij wegliep, hadden we hem snel terug.

Tussen Kerst en Nieuw liep hij weer weg en veel zorgen maakten we ons eerst niet. Toen hij met Oudjaar nog niet terug was, maakten we ons natuurlijk wel zorgen. Katten snappen het concept vuurwerk niet en kunnen dus heel bang worden. Toen we hem in de week na Nieuwjaar nog steeds niet gezien hadden (en we gingen natuurlijk minstens een keer per dag naar onze vorige woonplaats), begonnen we ons echt wel zorgen te maken. Dus maakte mijn vriend onderstaand briefje dat ik dan in elke brievenbus stopte in de straat van onze vorige woonplaats.

Jip vermist

We wisten niet goed of we echt reactie moesten verwachten. Zouden mensen daar ook effectief op reageren? We konden maar beter proberen, want wij zagen hem niet en als we dan reactie kregen, wisten we tenminste of hij nog leefde of niet. Tijdens die week kreeg ik regelmatig telefoon. Sommige mensen hielden zelfs het briefje bij zich om een kat die ze in de straat zagen, te kunnen vergelijken met de foto’s op het briefje. Eén iemand zette haar kattenmandje in de voortuin, in de hoop dat Jip erin zou gaan zitten/liggen (iets dat hij effectief gemakkelijk doet, thuis toch) en iemand anders maakte zelfs een bord:

Bord Jip vermist

Intussen hebben we Jip ook effectief terug (na twee weken), dankzij een lieve buurtbewoonster die mij belde op een moment dat ik vrij snel naar daar kon. En jawel, van zodra Jip mij zag, kwam hij zagend naar mij toegelopen en sindsdien overstelpt hij mij met knuffeltjes!

Dank lieve buurtbewoners voor alle hulp!