Hoe je kat een pilletje geven?

Vorige week was Jip ziek en moesten we hem pilletjes geven. Dat is niet altijd evident. Als je het onder het eten mengt, eet de kat alles behalve het pilletje. Het pilletje in de strot rammen is niet de meest aangename bezigheid, noch voor de kat, noch voor het baasje. Onze dierenarts gaf ons al twee nuttige tips om toch medicijnen te kunnen geven aan katten en die deel ik hier graag!

Mengen met yoghurt

Het procedé is simpel: pilletje pletten en mengen met een heel klein beetje natuuryoghurt. Een kat zal dat mengsel niet per se uit zichzelf opsmikkelen, maar er is wel een manier om dat toch gedaan te krijgen, namelijk door het mengsel even op de neus van de kat smeren. Dat likken ze sowieso op. Het is even raar de eerste keer, maar zo krijgen ze het toch vlot binnen!

Mengen met tonijn uit blik

Tonijn komt hier normaal gezien niet in huis, maar voor dit trucje maakten we een uitzondering. Gelukkig moeten we onze katten maar heel af en toe een pilletje geven en kan je verschillende pilletjes geven met hetzelfde blikje tonijn.
Hierbij is het procedé zo mogelijk nog simpeler: pilletje pletten en mengen met een beetje tonijn. De geur van tonijn is zo sterk dat de kat niet merkt dat er ook een pilletje in het mengsel zit. Pletten is wel nodig, want anders laten ze het pilletje alsnog gewoon liggen.

Gelukkig zijn onze katten niet vaak ziek. Kende jij de trucjes al of heb je misschien een ander trucje?

Count your blessings #50 + kattenbonus

lekkere penne arrabiata in De Arme Duivel * een avondje lachen met Begijn Le Bleu * met enkele mensen van de leesclub naar de voorstelling van Bezonken rood gaan (het is ook het volgende boek dat we gaan lezen) * met de broer gaan eten in de Stanny * op een thuismatch blijken te zitten van Dubbelbloed van Merdan Taplak (de reacties van de familieleden bij foto’s en filmpjes maakten het af) * een gezellige double date * over de 5000 kilometer gaan met mijn elektrische fiets

5000 elektrisch fietsenlekker brunchen met (ex-)collega’s * foto’s van mijn vriend zijn verjaardag zien (dank je Yves) en zo blij zijn dat het raar is om hem met een sigaret in de mond te zien (hij is gestopt in juli en houdt het goed vol, joepie!) * mijn fietsmaatje tegen wie ik dagelijks mijn verhaal kan en mag doen * een gezellig personeelsfeest (met sneeuwmachine en vuurkorven) * vriendin D. die gezellig helpt mijn was op te plooien * pannenkoekentaart in Bar’rique * een leuk familiefeest * de vijftigste editie van deze rubriek

Kattenbonus!

De vijftigste editie verdient een extraatje en net als bij de veertigste editie vier ik dat graag met een kattenbonus, in navolging van Olga van Team Confetti. Opgelet, kattenoverload!

Three Things Tag

Meisje van Nummer44 wierp mij een stokje toe dat ik met veel plezier gevangen heb: de Three Things Tag. Hierbij mijn overzichtje met mijn drieledige antwoorden.

Drie dingen in mijn handtas
Mijn portemonnee, mijn sleutels en mijn agenda.

Drie dingen op mijn bureau
Momenteel heb ik thuis geen bureau (verbouwingen en wonen op een kleine oppervlakte), maar op het werk: mijn computer, een doos tissues en een pennendoos.

Drie favoriete meubels thuis
Onze nieuwe oude zetel, ons bed (dat ik momenteel ook vaak als zetel gebruik, kleine oppervlakte, jawel) en onze barkrukken aan de hoge tafel in de keuken.

Hobbes Chesterfield https://gerhildemaakt.wordpress.comDrie favoriete fruitsoorten
Aardbeien, bosvruchten en nectarines. Al eet ik meestal appelen. 🙂

Drie blogs die ik dagelijks bezoek
A Beautiful Mess, Team Confetti en de groene meisjes, want zij bloggen (ongeveer) dagelijks.

Drie liedjes die ik niet uit mijn hoofd krijg
Om niemand te pesten met oorwurmen, ga ik hiervoor passen.

Drie dingen waar ik op dit moment aan denk
Dat ik hoop dat mijn laptop nog even wil blijven werken (tot na de ergste verbouwingen liefst, maar hij sputtert wat tegen de laatste tijd), dat Hobbes zo schattig tegen mijn been ligt te slapen en een antwoord dat ik op de vorige vraag probeer te verzinnen.

Hobbes https://gerhildemaakt.wordpress.comDrie bloggers met een leuke persoonlijkheid
Voor zover is dat online kan beoordelen: Kathleen van Verbeelding, Kelly van Ma vie en vert en Evi van Evi schrijft (haar kende ik al voor ik begon te bloggen).

Drie favoriete sporten
Fietsen, wandelen en step aerobics (gegeven door de juiste lesgeefster).

Drie dingen waar ik gelukkig van word
Mijn vriend, mijn katten, mijn vriend(inn)en, al zijn dat geen van alle dingen, strictly speaking.

Drie favoriete quotes
What doesn’t kill you, makes you stronger.
Carpe diem.
… (Check mijn Pinterestbord.)

Drie vakantiebestemmingen
Waar ik geweest ben: Kroatië, Italië en Frankrijk. Waar ik nog naartoe wil: de Scandinavische landen en Italië en Frankrijk – opnieuw, ja, altijd goed die landen en nog zo veel te zien daar.

Drie dingen die ik dit jaar nog wil doen
Nog veel fietsen, de vloer van de zolder opschuren, gaan brunchen.

Drie bloggers die het stokje toegeworpen krijgen
Renilde, Sabine en Sofie.

Count your blessings #40 + kattenbonus

nog een paar dagen goed weer tijdens onze vakantie * de katten die best flink zijn, ondanks al dat getimmer in/op/tegen het huis * mijn vriend die de werken zo goed opvolgt, net als het contact met de buren * een leuk cadeautje vinden op de rommelmarkt (de stofallergie die opspeelt, nemen we er gewoon bij) * een kijkje nemen in de tuin van de kathedraal met Open Monumentendag * vrienden die ons daarvoor uitnodigen (zelf lukt het me meestal niet om zulke dingen te plannen, maar ik doe dat wel graag)

tuin kathedraal Antwerpen https://gerhildemaakt.wordpress.comlekker Thais gaan eten * onmiddellijk merken dat de isolatie van de zijgevel effect heeft * op bezoek gaan bij een ex-klasgenootje * lekker eten voorgeschoteld krijgen * bijbabbelen * een nieuwe serie ontdekken op Netflix (Rita)

Kattenbonus

Olga geeft bij haar Confetti soap vaak een kattenbonus en ik vind dat zo leuk! Normaal gezien heb ik niet genoeg foto’s voor een kattenbonus, maar omdat we net (thuisblijf)vakantie hebben gehad nu eens wel. En de 40ste editie van Count your blessings mag extra speciaal zijn, he!  Opgepast: overload aan kattenfoto’s!

Hobbes

Jip gerhilde maakt

Jip en Hobbes gerhilde maakt

Hobbes

Jip gerhilde maakt

Hobbes gerhilde maakt

Jip gerhilde maakt

DIY totes beschilderen

Ik werkte nog aan een derde DIY-project voor mijn 30-voor-30-lijstje: totes beschilderen.

Ik gebruikte deze en deze pin als inspiratie, maar deed er toch een beetje mijn eigen zin mee. Helaas begon ik er zonder veel nadenken aan en is het resultaat er ook wel wat naar. Ik had beter haar tutorial even doorgelezen, dan had ik mijn beginnersfouten kunnen vermijden, maar ach, de totes zijn bruikbaar.

https://gerhildemaakt.wordpress.com

Ik wilde graag een tote maken met een referentie naar onze katten Jip en Hobbes. Ik haalde mijn inspiratie hier (maar vind hartjes zo cliché) en begon met de donkere ka(n)t. Die kant is best goed gelukt (al slaagde ik er toch in om met het strijken mijn strijkijzer wat te lang te laten staan), maar ik dacht niet echt na voor ik begon (en stak dus niets in de tas), waardoor ik de kant van Hobbes zwarte stipjes gaf. In de naïeve hoop dat ik door de andere kant echt te schilderen die stipjes zou kunnen wegwerken, kreeg de oranje kat een ander uitzicht. Het bleek echt naïef en dus verkies ik Jip zijn kant aan de buitenwereld te laten zien.

https://gerhildemaakt.wordpress.com

De andere tas, die ik hierop inspireerde, is ook niet helemaal gelukt, helaas. De verschillende cirkels zijn de bedoeling, maar bovenaan zie je dat het patroon niet perfect is. Ik probeerde daar te schilderen over mijn papieren onderleggertje, terwijl stempelen natuurlijk beter werkt.

https://gerhildemaakt.wordpress.com

Omdat ik vind dat niet alles online perfect moet zijn, deel ik ze hier toch. Ik gebruik ze ook en laat ze dus aan de wereld zien, dus kan ik dat hier ook evengoed doen. Maar volgende keer denk ik toch eerst wat beter na.

Hobbes

Nadat ik Jip hier voorstelde, is het natuurlijk ook de beurt aan onze jongste kater, Hobbes.

Het jaar dat ik afstudeerde, een jaar of zeven geleden al, verhuisden we van ons kot naar een appartement. Dat leek ons een goed moment om een tweede kater in huis te halen. Omdat Jip vooral mijn kat was (aanhankelijker bij mij, maar ook uiterlijk meer gelijkend op mij — ik heb heel donkerbruin haar), wilden we een kat voor mijn vriend zoeken, een rosse kater dus. We gingen op zoek, maar rosse katers blijken vrij populair. Uiteindelijk vonden we een ros geval in een kattenrescue in Schilde. De naam stond al even vast: Hobbes, een verwijzing naar Calvin and Hobbes (of Casper en Hobbes in het Nederlands) en meteen een mooie link met Jip zijn naam: getekende figuren.

HobbesJe ziet op de foto misschien dat er een vlekje in zijn linkeroog zit. Dat was ooit een wonde. Hobbes is namelijk gevonden in een glasbak, samen met zijn broertje. IN een glasbak, ja. Ze hadden ook allebei een wonde in hun oog (in hun oog, jawel), dus de kans is groot dat een gruwelijke mens ze eerst verwond heeft en ze nadien gedumpt in die glasbak. Dat zulke mensen bestaan, daar kan mijn verstand niet bij, maar helaas er gebeuren wel meer afschuwelijke dingen in deze wereld. Zijn broertje (die er erger aan toe was) was al geplaatst en Hobbes zijn oog was al ongeveer genezen toen wij hem kregen. Hij ziet minder goed door dat oog, uiteraard, maar hij heeft wel dieptezicht, dus echt last heeft hij er gelukkig niet van (alleen hangt er regelmatig prut in zijn ooghoeken).

HobbesNadeel van een kat uit een asiel halen is wel dat de kans groter is dat ze een ziekte hebben en bij Hobbes hadden we helaas prijs: kattenziekte. De overlevingskans is vrij laag, (de dierenarts omschreef de ziekte als erger dan ebola) maar Hobbes is er gelukkig doorgekomen.

We denken dat hij ook goed beseft dat hij een goed leven heeft bij ons, omdat het er een pak slechter heeft uitgezien voor hem. Hij begint te spinnen zonder dat je hem hoeft aan te raken en ronkt ook lekker luid. Hij heeft een superzachte pels en helaas ook verschikkelijk veel haar en hij ruift dus constant. Hij heeft een benen- en voetenfetisj (vreemd, maar wel schattig) en heeft helaas de slechte gewoonte om de koelkast open te trekken (op zoek naar lekkerder eten). Die hangt bij ons dus vast met een stuk tape. De koelkast, he.

HobbesHelaas schieten onze twee katers niet goed op met elkaar. Jip is echt dominant en Hobbes is bang van hem, maar kan hem soms ook uitdagen. Wat ze zeggen is waar: een tweede kat neem je voor jezelf, niet voor de eerste kat. Als wij ooit opnieuw twee katten willen, dan gaan we voor broertjes, dan is de kans toch groter dat ze iets aan elkaar hebben. Al kunnen we gelukkig toch af en toe een leuke foto nemen van hen tezamen.

Jip en HobbesVoor Hobbes hebben we meer koosnamen dan voor Jip, waarschijnlijk omdat dat beter lukt met zijn naam: Hobbetje, Hobster, Hobbewobbe, schattebol (ook ja, net als Jip), glasbakpoes, prutpoes, ronkmachien, snurkiepoes en sletje. Niets daarvan is gelogen. 🙂

Jip

Ik ging ervan uit dat ik onze katten hier al deftig had voorgesteld, maar dat blijkt niet echt het geval. Dringend tijd om ze eens echt voor te stellen dus. Ik begin met onze oudste kater, Jip.

Jip

Voor Jip hebben wij een maand een andere kat gehad. Een studiegenoot van mij had twee katten, maar die kwamen niet overeen, dus  zocht hij een goede thuis voor de nieuwste kater, Janneke. Ik zat op dat moment op kot met mijn vriend. Geen gewoon kot, gelukkig, maar een achterhuisje (oude arbeiderswoning) met eigen koer, veilig weg van de straat. Ik heb thuis nooit huisdieren gehad, dus voelde de behoefte niet zo, maar mijn vriend heeft wel altijd huisdieren gehad (en is ook een echte dierenvriend), dus hij was meteen enthousiast. We hakten de knoop door (mijn vriend was in het weekend ook vaak op kot, dus de poes zou niet te vaak alleen moeten zitten) en namen Janneke over. We kregen Janneke met de melding dat hij wat ziekjes wat (een griepje volgens de dierenarts), maar dat hij gauw zou moeten genezen. Helaas, dat griepje bleek een hersentumor te zijn en na een maand hebben we Janneke moeten laten inslapen.

Ik schrok hoe hard je je op een korte tijd aan een huisdier kon hechten (zeker een dat ziek is en zich vooral verstopt omdat hij weet dat hij gaat sterven) en toen een medeleider van de Chiro iemand met een nest katten kende, besloten we dat we een nieuwe kater wilden. Daar aangekomen zaten er twee identieke poesjes met twee schattig te wezen in één pet en ik koos de rechtse. Hem vangen ging niet vlot en na enkele pogingen zei ik dat de andere kat ook goed was. Die ging echter niet akkoord en blies. Nu had Janneke heel wat geblazen naar ons, dus gingen we terug naar het oorspronkelijke plan. De kat die niet blies.

Blazen deed hij inderdaad niet, maar zagen wel, dat was al snel duidelijk. Ik vervoerde hem in een kattenkooitje op de bus naar ons kot en daar ging hij helemaal niet mee akkoord. De medereizigers waren natuurlijk heel benieuwd naar dat gemiauw (gemiep eerder op dat moment) en ik was blij toen we eindelijk in Antwerpen waren.

Jip gerhildemaakt.wordpress.com

Jip genoot van de aandacht die we hem gaven (als student heb je natuurlijk veel tijd) en zal altijd heel schattig op de trap als we aten (we hadden een trap in de keuken, ja). In het weekend verveelde hij zich toch weleens, dat merkten we aan de gescheurde keukenrol die we dan vonden …

Na een jaar kreeg hij epilepsieaanvallen, echt heel intensief, vaak ieder uur. Op een gegeven moment is de dierenarts hem om half twee ’s nachts een spuit valium komen geven. (Wij hebben echt wel een geweldige dierenarts trouwens, met een mooi huis in de Cogels Osylei. Dat maakt het bezoek wat aangenamer. 🙂 )

docular.wordpress.com

We moesten hem pillen geven tegen de epilepsie (waarvan de apotheker mij vroeg of ik wel zeker was, want dat is voor de rest van zijn leven dan). Dat zorgde voor een afname in aanvallen, maar hij had nog altijd meerdere keren per dag een aanval. Dus kreeg hij ook nog antibiotica en dat hielp gelukkig echt. Blijkbaar had hij een kortsluiting in zijn hoofd, die we alleen zo konden oplossen. Gelukkig is die kortsluiting wel weg, want intussen is hij al acht jaar vrij van aanvallen en pillen.

docular.wordpress.com

Negen jaar is hij al. Blazen doet hij nog altijd niet. Enkel in uitzonderlijke gevallen, dus die kunnen we op één hand tellen. Miauwen doe hij nog altijd wel, vooral voor eten en zijn kattenmelkske.
Hij heeft wel een beetje een verstoorde lichaamstaal, want als hij wakker is, ligt zijn staart nooit stil, wat het samenleven met onze andere kat, Hobbes, er niet gemakkelijker door maakt.
Hij loopt ook al eens weg, gelukkig hebben we hem altijd teruggevonden. Momenteel is hij een binnenkater, maar als we de mogelijkheid hebben om hem buiten te laten, gaan we dat wel doen.
We kozen voor de naam Jip als eerbetoon aan Janneke, later bleek het leuk dat hij ook zwart-wit is, zoals Jip en Janneke. Koosnaampjes voor hem zijn ook wel Jippie en schattebol. Minder vriendelijk noemen we hem ook wel eens zagescheet, vetklep of dikzak. Gelukkig verstaan katten geen Nederlands.