Wat eten we vandaag?

Lasagne van de schoonmoeder. ­čÖé

Onder het motto ‘ik kan niet kappen en breken, maar help mijn zoon wel graag bij zijn verbouwingen’ zorgt mijn schoonmoeder wekelijks voor een gezonde maaltijd (en een zak vuile was die proper en gestreken terugkomt, jawel, luxebeestjes zijn we) die wij gewoon op te warmen hebben. We mogen zelfs verzoekjes doen, maaltijdgewijs.

Ik kook niet geweldig graag en nu wij kamperen in onze bouwwerf, spreekt koken mij nog minder aan. Doordat we dan ook nog eens onze vaatwasmachine hebben moeten opgeven en we dus (bijna) dagelijks moeten afwassen, lonken fastfood en afhaalmaaltijden om de hoek … Die schoonmoeder die zo graag wil helpen is dus zeer welkom hier en ik kan dat iedereen aanbevelen.

Verder ben ik vooral fan van de diepvries om iets op tafel te krijgen: diepvriesgroentjes, diepvries(nep)vlees en diepvriespatatjes/-puree. Altijd iets in huis om gemakkelijk eten op tafel te zetten en geen eten dat over datum geraakt. Verder zit tomatenpuree ook standaard in de keukenkast (en gooi ik daar gewoon in wat ik in huis heb) en ben ik fan van quiche en wokken. Receptjes ga ik hier niet delen, maar kijk gerust eens bij mijn schoonzus, die toevallig lasagne in de kijker heeft staan vandaag. Door haar gemaakt, niet door haar moeder.

Deze blogpost kadert in het project #boostyourpositivity.

Cheesecake zonder cheese

Cheesecake, ik heb er een nogal moeilijke relatie mee. Vroeger aten wij soms kwarktaart bij mijn grootouders en ik was daar niet bepaald fan van. Mijn oudste zus vond het dan weer geweldig lekker. Smaken verschillen en maar goed ook. Cheesecake/kaastaart doet mij vaak aan kwarktaart denken (al weet ik dat kwarktaart wel een kaastaart is, maar zeker niet alle kaastaarten kwarktaarten zijn) en ik zal het dan ook niet snel kiezen. Zeker niet als er een andere optie met chocolade is. Toch, de cheesecakes die mij al zijn voorgeschoteld, waren allemaal superlekker.

Ik wilde graag een gezondere versie maken met chocolade, dus ging ik aan het experimenteren met noten en zijden tofu en kreeg een lekker resultaat. Het is ook heel handig dat je geen oven nodig hebt natuurlijk.

Het steekt allemaal niet heel nauw van afmetingen, je hoeft ze niet strikt te volgen. Gebruik wel minstens 250 gram chocolade, anders is het geheel te zacht en stijft het niet goed op.

Ik gebruikte een springvorm met een doorsnede van 22 cm. Gebruik gerust een kleinere springvorm. Maak dan gewoon wat minder notenmengsel voor de bodem. Voor de vulling mag je dezelfde hoeveelheden gebruiken, de taart wordt gewoon hoger.

gezondere cheesecake gerhildemaakt.wordpress.com

Nodig?

voor de bodem

* 300 gram noten (ik gebruikte (geweekte)cashewnoten en pindanoten, maar pecannoten of andere noten zijn zeker ook bruikbaar)
* twee eetlepels kokosolie
* twee eetlepels dadelpasta (of 3 dadels)

voor de vulling

* 400 gram zijden tofu
* 300 gram pure chocolade (80 % cacao in mijn geval)
* 60 ml amandelmelk (of een andere melk)
* 2 eetlepels agavesiroop
* 1 eetlepel vanille-extract of vanillesuiker

Hoe maken?

* Doe de noten, de gesmolten kokosolie en de dadelpasta in de blender of keukenmachine en pureer tot het een gladde massa is (of stop wat eerder als je je goedkope blender niet vertrouwt ­čÖé ).
* Giet het notenmengsel in de springvorm en druk goed aan met een vork.
* Zet een uur in de diepvries.
* Smelt de chocolade met de amandelmelk au bain-marie of in de microgolf (telkens 20 seconden in de microgolf, even roeren en herhalen tot alles gesmolten is).
* Giet de zijden tofu af en doe alle ingredi├źnten in de blender.
* Mix en giet het mengsel uit over je notenmengsel.
* Laat minstens een uur opstijven in de koelkast.

Werk gerust af met vers fruit. Ik denk dat ik volgende keer (diepvries)frambozen tussen de twee lagen ga leggen.

Een jaar na het prote├»nedieet

Vandaag is het exact een jaar geleden dat ik officieel opnieuw alles mocht eten na mijn proteïnedieet. Ik evalueerde hier al eens na drie maanden. Het meeste klopt nog wel, maar nu is het tijd voor een iets gedetailleerdere update.

Ik zal maar meteen eerlijk zijn: ja, ik ben opnieuw bijgekomen. Door het prote├»nedieet verloor ik 32 kilo, ik schat dat er intussen terug tien kilo bij is. (Ik schat dat, want ik heb al enkele maanden geen fatsoenlijke weegschaal meer, intussen ben ik op zoek naar een analoge, want digitale weegschalen heb ik al genoeg versleten.) Dat geeft nog altijd een dikke twintig kilo die eraf is en daar ben ik blij mee. Vreemd misschien, want ik ben wel bijgekomen (tien kilo op een jaar is natuurlijk niet gezond), maar ik heb de indruk dat mijn gewicht intussen zowat ‘gesetteld’ is en ik hoop/gok dat het, met de zomer in aantocht, weer iets gaat verbeteren. Wil ik die tien kilo er opnieuw af? Nee, toch niet volledig. Ik zat goed in mijn vel toen, maar voelde me niet helemaal mezelf, een beetje speklaag hoort gewoon bij mij, denk ik. Wil ik er terug kilo’s af? Jazeker. Mijn benen zijn te dik, mijn kont is te breed en mijn bh’s worden krap. Maar deze keer wil ik mij minder focussen op die kilo’s, meer op een gezondere levensstijl.

Ik eet anders dan voor mijn dieet, gevarieerder. De cornflakes als ontbijt zijn vervangen door zelfgemaakte granola of zelf baksels zonder boter en suiker. Ik eet minder (slechte) tussendoortjes en we eten minder snel fastfood. Ik leerde intussen pure chocolade eten (ik was een grote fan van melkchocolade, maar intussen zit ik al aan 80 % cacao en kan ik daarmee leven, al blijft melkchocolade natuurlijk geweldig lekker), ik eet minder uit pakjes (ik maak bijvoorbeeld veel tussendoortjes zelf) en minder vlees. Als er op het werk gedeeld wordt, sta ik mezelf nog wel toe daarvan te genieten (en dat is soms iets te vaak) en ik merk (helaas) dat ‘nee’ zeggen tegen lekkere dingen die mij aangeboden worden, mij enorm moeilijk valt. Ik probeer er dan gewoon van te genieten, maar ik merk dat de zoetekauw in mij om meer blijft roepen.

Ik leef ook anders. Vroeger ging ik een tot drie keer per week naar de sportschool en bewoog ik verder amper. Nu beweeg ik dagelijks. Ik heb mijn auto weggedaan (ook vanwege de problemen die ik ermee had) en ga nu met de fiets of de trein naar het werk. Wanneer ik met de fiets ga (wat tijdens die natte winter meer niet dan wel lukte, want ik blijf een regenhater), fiets ik 24 kilometer op een dag. Ga ik met de trein, dan wandel ik minstens een kwartier en fiets ik acht kilometer in totaal. Naar de sportschool ga ik nog altijd, maar dan wel met de fiets (acht kilometer enkele rit). Ik denk dus dat ik het bewegen meer in mijn dagelijks leven heb gekregen. Dat ik het milieu er een plezier mee doe, vind ik een extra voordeel.

Verleidingen blijven komen en, we moeten daar eerlijk in zijn, die zullen er altijd zijn, ofwel van de buitenwereld, ofwel van de snoeper in mij. Eraan weerstaan lukt mij moeilijk en dat gaat een strijd blijven. Mijn zwakheden waren vroeger pasta (kan ik veel te veel van eten), chocolade, koekjes en chips. Die zwakheden zijn dezelfde gebleven, helaas, alleen probeer ik er beter mee om te gaan. Lukt me dat altijd? Nee, zelfs meestal niet. Maar ik ben ook niet van plan opnieuw twintig kilo bij te komen, dat staat vast. De periode na het dieet is helaas de moeilijkste en die is voor de rest van mijn leven, maar stap voor stap ga ik voor verbetering.

Granola

Na mijn dieet ben ik havermoutpap beginnen eten als ontbijt (in de plaats van de cornflakes vol suiker die ik voor mijn dieet at), maar dat begon een beetje tegen te steken. Het vraagt nog wat werk ’s morgens en ik heb er niet altijd zin in. Toen kwam ik ergens op een blog een recept voor granola (ook gekend als cruesli) tegen. Ik zocht verschillende recepten op (er staan er echt v├ę├ęl op internet) en gaf er toch nog mijn eigen draai aan. Het leuke is dat je (bijna) oneindig kan vari├źren, maar dit is mijn basisrecept.

recept granola cruesli gerhildemaakt.wordpress.com

 

Ingredi├źnten

* 500 gram havermout (geen instant)
* 200 gram ongezouten noten (hazel-, cashew-, macademia-, pecan-, pindanoten, amandelen…)
* 100 gram zaden en pitten (chia-, sesam-, gebroken lijnzaad, zonnebloempitten …)
* 2 theelepels speculooskruiden (of kaneel)
* 5 eetlepels kokosolie (te verkrijgen in de natuurwinkel)
* 8 eetlepels appeldiksap (te verkrijgen in de natuurwinkel of in de supermarkt, bij de babyvoeding; let op dat appel het enige ingredi├źnt is)
* 100 gram gedroogde bessen (rozijnen, veenbessen, gojibessen …)
* eventueel 100 gram kokosrasp of 200 gram appelmoes

Recept

Verwarm de oven voor op 180 graden.
Smelt de kokosolie (smeltpunt is 25 graden, dus je warmt het even kort op in de microgolfoven of doet het au bain-marie of zet de kokosolie in de voorverwarmende oven). Ik gebruik een braadslee om alles in te mengen, maar het kan evengoed op wat bakpapier op de bakplaat of in een taartvorm/ovenschotel.
Doe de havermout in de braadslee, samen met de zaden en pitten.
Hak de grotere noten wat fijner en voeg alle noten toe.
Voeg de speculooskruiden toe en meng goed door.
Voeg het appeldiksap en de gesmolten kokosolie (en eventueel de appelmoes) toe en meng opnieuw goed door.
Zet alles in de voorverwarmde oven voor ongeveer 35 minuten.
Schep alles tussendoor een paar keer om.
Wanneer alles afgekoeld is, voeg je de bessen en/of de kokosrasp toe en meng je alles opnieuw goed door.
Bewaar in enkele glazen potten.

recept granola cruesli gerhildemaakt.wordpress.com

 

Gebroken lijnzaad voeg je ook best pas achteraf toe, dat kan namelijk niet zo goed tegen verhitting.

Ik maak ongeveer elke twee weken nieuwe granola en ik maakte nog geen twee keer dezelfde. Je kan er echt enorm mee vari├źren en dat maakt het extra lekker, vind ik. Lekker met amandelmelk (of een andere melk) of met sojayoghurt (of een andere yoghurt). Veel gezonder dan de ontbijtgranen uit de supermarkt en ook veel minder afval (ik koop mijn noten, zaden en rozijnen in grote verpakkingen in de Makro).

Smakelijk!

Echte liefde …

… wanneer je thuiskomt na het werk en je vriend er al voor zorgde dat de kat boven zit, zodat je gemakkelijk binnen kan, zonder dat de kat kan ontsnappen.

… wanneer je in elke winkel zoekt naar santen, maar die nergens vindt (je weet dat ze dat in de Albert Heijn hebben, maar daar geraak je niet vlot meer zonder eigen auto) en je de dag na je gezaag vier pakjes krijgt. ‘Ik moest daar toevallig in de buurt zijn.’

… wanneer je bord er zo uitziet:

hamburgerhart - gerhildemaakt.wordpress.com

Gezondere appeltaart

Bij Oon vond ik een gemakkelijk recept voor appeltaart. Ik probeer echter niet te veel calorie├źn binnen te krijgen en verving de suiker al snel door stevia of sucralose. De boter stak mij echter een beetje tegen (waarom de suiker vervangen als je nog veel calorie├źn binnenkrijgt door de boter?), maar na een test bleek die gemakkelijk te vervangen door appelmoes. Hierbij dus mijn gezondere variant van een gemakkelijk recept voor appeltaart.

gezondere appeltaart

Wat heb je nodig?
– een rol bladerdeeg/kruimeldeeg
– 3 appelen
– 100 gram ongesuikerde appelmoes
– 35 gram ma├»zena
– 3 eieren
– 1 pakje nepvanillesuiker (Canderel)
– 10 gram sucralose of 50 gram steviakristal (of een ander equivalent van 100 gram suiker)
– amandelpoeder (optioneel)

Hoe maak je het?
– Rol het deeg uit en leg het in de vorm. Prik gaatjes in het deeg en bak eventueel eventjes blind.
– Strooi amandelpoeder uit over de bodem (optioneel).
– Schil de appelen, snij ze in schijfjes of blokjes en schik ze op de bodem.
– Meng vanillesuiker, appelmoes, suikervervanger, eieren en ma├»zena en klop tot een luchtig mengsel.
– Giet over de appelen.
– Bak 30 tot 40 minuten op 180┬░.

Smakelijk!

Macarons maken

Onlangs kreeg ik mijn verjaardagscadeau van vriendin S. De datum stond al vast van in augustus, maar ik mocht niet meer weten dan ‘hou die zaterdag vrij’. Terecht ook. Ik flikte haar dat al drie keer: twee keer voor haar verjaardag (de eerste keer een bezoek aan een tentoonstelling over Nijntje, de tweede keer voor een kleurenanalyse) en een keer als vrijgezelle (een weekendje Porto met ons twee, pas in de luchthaven wist ze waar ze naartoe zou gaan). Terecht dus dat ze een keer geheimzinnig deed tegen mij. Normaal ben ik niet zo nieuwsgierig; ik vertrouw haar, ze kent mij tenslotte al heel mijn leven. Heel mijn leven, ja, zij is dertien dagen ouder en we groeiden op als buurmeisjes. De week ervoor begon ze echter wat geheimzinnige opmerkingen te geven (als: ‘Neem je kniebrace mee, we moeten veel stappen.’ en ‘Ik wilde eerst met de trein gaan, maar dat komt niet zo handig uit.’ en ‘Mag jij, na je dieet, nog alles eten?’). Daarmee maakte ze mij toch wat nieuwsgierig, maar het vertrouwen bleef. De dag zelf kwam zij mij ophalen en de gps gaf aan dat het een dik uur rijden was. S. zei meteen dat we naar het buitenland gingen, dus het was snel duidelijk dat het Nederland was.

Het werd Rotterdam. We parkeerden de auto, gingen met de tram naar het centrum en gingen iets eten. Daar kreeg ik alvast een cadeautje. Een brooddoos met daarop cupcakes, koekjes en macarons. We gingen dus macarons maken (ik gokte eerst op cupcakes en koekjes, maar was heel blij met macarons, want dat is toch zowat het moeilijkste koekje om te maken?).

De workshop was heel interessant, maar natuurlijk ook heel Nederlands. An sich heb ik niets tegen Nederlanders (en zij zeker niet tegen Belgen: ‘Die kunnen nogal bakken, ja.’ en ‘Die hebben echt de lekkerste chocolade.’ zijn maar enkele van de complimenten die we over onze nationaliteit hoorden), maar laat ons stellen dat we toch bijna alle vooroordelen over hen hebben zien passeren.

Er waren eerder die week al macarons voor ons gebakken, dus die mochten we zelf vullen en schilderen (dat laatste is niet echt mijn ding en leek mij toch vooral op kindjes gericht, gelukkig was je daar helemaal vrij in en versierde ik er bijgevolg maar een paar).

macarons maken

Verder maakten we ook de koekjes in twee kleuren (de smaak zit trouwens in de vulling, niet in de koekjes).

macarons

Ieder mocht een smaak botercr├Ęme maken en er waren al enkele smaken, dus we hadden zeker genoeg keuze. Er waren ook heel veel macarons, dus ik denk dat we wel met een stuk of dertig macarons naar huis zijn gegaan. Superlekker!

We leerden heel wat over de koekjes: ze zijn pas lekker een dag na het bakken (al viel dat precies wel mee); je mag er maar twee gram naast zitten per ingredi├źnt of ze mislukken zeker; er is een gemakkelijke en een moeilijke versie (wij leerden de moeilijke, maar die is zeker ook geschikt voor thuis); de koekjes blijven tot vijf dagen goed, maar je kan ze ook invriezen, dan zouden ze zelfs lekkerder worden; er bestaat zoiets als eiwit in brik (dan zit je niet met pakweg tien eigelen die je in iets anders moet verwerken).

Het was dus een heel leuk verjaardagscadeau, maar wat ik eigenlijk nog het tofste vond, is dat wij ons ook gewoon echt geamuseerd hebben. Tijdens de workshop zaten wij al commentaar te geven (op de anderen, ja) en nadien zijn we pas helemaal loos gegaan. Ik hoef ook niet bang te zijn om te zeggen dat ik de instructrice geen geschikte instructrice vond bijvoorbeeld, want ik weet dat S. er hetzelfde over denkt en zij beseft dat ik mijn cadeau daarom niet minder leuk vind. Echt fijn om zo op dezelfde golflengte te zitten.

We kregen het recept en hoewel ik alles momenteel zit aan te passen naar suikervrije recepten, ga ik voor macarons toch eens gewoon echt het recept volgen. Als ze lukken (want ik denk niet dat ik na die middag een expert ben geworden), kan ik nadien nog experimenteren met suikervrije macarons …

[hartje] zijden tofu

Sinds mijn dieet is afgelopen zoek ik naar lekkere tussendoortjes die niet te veel calorie├źn bevatten. Ik probeerde al heel wat uit, sommige dingen waren heel geslaagd, andere minder. Ik maakte al deze brownies, verving de suiker door stevia of sucralose en de boter door appelmoes of yoghurt in cake, maakte eierkoeken, de koekjes van Mme Zsazsa (alweer met stevia of sucralose), appelflapjes met suikervervanger, deze koekjes … Ik kocht in de winkel ook al eens een pakske om light chocomousse te maken. Mijn vriend vond het wel ok├ę (hij had wel een verkoudheid), mij deed het te hard denken aan de nep-dessert-pakjes van tijdens mijn dieet. Dat komt hier dus niet meer in huis.

Ik ontdekte op het wereldwijde web wel een ander interessant ingredi├źnt om chocomousse mee te maken: zijden tofu!

zijden tofu

Ik las verschillende receptjes en combineerde die tot volgend receptje.

Benodigdheden:
* 400 gram zijden tofu (te koop in de Delhaize bij de vegetarische producten of de natuurwinkel)
* 300 gram pure chocolade
* 60 ml sojamelk
* 2 eetlepels agavestroop
* eventueel vanille(nep)suiker

* Smelt de chocolade met de sojamelk au bain-marie of in de microgolf (de sojamelk zorgt er meteen voor dat de chocolade niet kan aanbranden).
* Giet de zijden tofu af doe alle ingredi├źnten in de blender.
* Mix en laat minstens een uur opstijven in de koelkast.

De chocomousse is wel vrij zwaar, dus als je een luchtigere mousse wilt, spatel je er best nog twee opgeklopte eiwitten doorheen (heb ik nog niet getest, maar ben het wel tegengekomen in een kookboek, dus dat zal wel werken).

300 gram chocolade is niet supergezond, dus toen ik haar recept zag voor frambozenmousse, wilde ik dat graag testen. Frambozen blijken niet het beste fruit (of je moet de pitjes eruit zeven) en bij mij werd de mousse niet zo vast. Lekker is het wel, maar helaas gaat er (wat mij betreft) niets boven chocolade.

Conclusie: Gerhilde [hartje] zijden tofu (behalve de taalfout dan: bereid med?).

Overload aan rode besjes

Per toeval kreeg ik dit jaar via drie verschillende kanalen rode besjes. Lekker, zeker en vast, maar ik had er wat veel van. Dus probeerde ik er wat verschillende dingen mee te maken. Een eerste lading rode besjes ging in een broodpudding. Ik maakte die snel tussendoor, waardoor er niet echt veel rode besjes in de broodpudding zaten en je ze bijna niet proefde.

Nadien maakte ik ook nog een appeltaart en voegde rode besjes toe. De appeltaart maakte ik intussen al enkele keren (ik hou van simpele, lekkere gerechten). In het begin was het even uitzoeken hoeveel appelen je kan/moet gebruiken en gebruikte ik er wat te weinig. Intussen weet ik: ‘hoe meer appelen, hoe beter’ en ook dat het mooi schikken van de appelschijfjes de taart niet per se lekkerder maakt. Ik ging deze keer voor blokjes en gooide er een hele hoop besjes bij.

appeltaart met rode besjes

Ik maakte de taart met stevia (al zit er ook boter in de taart, dus echt light is ze niet) en halveerde gewoon de hoeveelheid suiker voor de stevia (kristalkorrel, die geeft niet de typische nasmaak). Normaal gezien werkt dat goed, maar omdat ik echt wel veel (zure) rode besjes in de taart had gedaan, gaf ik de taart (na een eerste proefsessie) nog een laagje stevia en stak ik ze opnieuw in de oven. Veel beter!

Er staat hier nog een laatste bakje rode besjes in de koelkast.Binnenkort kan ik dus best nog eens op zoek gaan naar een lekker recept om ze in te verwerken.