Een maand op mijn elektrische fiets

elektrische fiets

Vandaag heb ik mijn elektrische fiets exact een maand. Vroeger ging ik met de trein en de fiets naar het werk, die fietsrit was 4 kilometer enkel. Niet echt veel, maar wel genoeg om iedere dag toch een beetje beweging te hebben (de rest van die dagen slijt ik aan een bureau). Toen kregen alle werknemers de kans om een fiets te krijgen van het werk. Er waren wel enkele voorwaarden aan verbonden: je moet 80 % van de tijd met de fiets komen en vanaf 15 km kan je een elektrische fiets krijgen. Ik woon op 25 tot 27 kilometer van mijn werk (afhankelijk van de route) en kwam dus in aanmerking voor een elektrische fiets. We mochten de fiets enkele dagen testen en ik was meteen verkocht! Mijn treinmaatje (een collega die vlak bij mij woont) ook en dus fietsen we sinds een maand samen naar het werk en werden we zo volwaardige fietsmaatjes.

Enkele cijfers (want meten is weten)
Maximumsnelheid: 38,2 km/u
Gemiddelde snelheid: 23,6 km/u
Rijtijd: 29u53
Afstand totaal: 706,9 km
Weegschaal: bijna 3 kilo minder

Die maximumsnelheid haalde ik met van een brug te fietsen (zonder extra te trappen), dus daar heeft de ondersteuning niet bij geholpen. Om de gemiddelde snelheid zo hoog te krijgen, hielp de ondersteuning natuurlijk enorm. Wij fietsen meestal 25 of 26 km/u, maar komen onderweg vrij veel stoplichten tegen, vandaar het lagere gemiddelde. 25 km/u is niet supersnel, nee, maar je trapt je niet dood en dat is het fijne. Ik fiets een brug tegenwoordig omhoog tegen 24 km/u en zonder al te veel moeite, dat is echt een luxe. Ik denk dat ik nu even moe ben na die lange rit als vroeger na mijn korte rit (waarbij wij ons moesten haasten om op tijd op het werk te zijn of om de trein te halen), maar nu ben ik wel iedere dag twee uur in beweging. Mijn weegschaal is mij eindelijk weer gunstig gezind. Ik zeg ook al eens vaker nee tegen zoetigheid (want afvallen motiveert mij om beter mijn best te doen), maar ik sta echt niet op dieet.

Ik nam al wel wat vakantie, dus eigenlijk fiets ik er nog geen volledige maand op, maar ik zat al wel bijna dertig uur op die fiets en fietste er al meer dan 700 kilometer mee. Echt geweldig vind ik dat.

Fietsen op een elektrische fiets went snel, maar je moet wel goed opletten. Ik krijg ondersteuning tot 30 km/u, maar moet wel zonder ondersteuning (en met een zware fiets) op gang komen. De ondersteuning volgt snel, hoor, dus ik klaag niet, maar het maakt stoplichten er niet echt leuker op. Als er een scherpere bocht volgt, zet ik mijn ondersteuning minder en stop ik met trappen, want anders ga je echt te snel in de bochten. Dat is in het begin even wennen, maar lukt vlot. Je moet zelf ook heel goed opletten. Automobilisten en andere fietsers schatten niet in dat je zo snel gaat en maken al eens een inschattingsfout. Goed opletten dus, maar dat deed ik gelukkig al en is echt een gewoonte bij mij. Je hebt best al heel wat fietservaring voor je elektrisch gaat fietsen, want anders gebeuren er zeker ongelukken. Al valt een ongeluk natuurlijk nooit helemaal uit te sluiten, helaas.

Een elektrische fiets verbruikt natuurlijk ook energie, maar eigenlijk is dat echt heel weinig. De meeste andere mensen zouden de afstand die ik dagelijks afleg dan ook met de auto doen, maar daar kies ik bewust niet voor. Voor ritten van 15 tot 30 kilometer is een elektrische fiets echt ideaal, want beter voor mens én milieu. Ik ben mijn werkgever dan ook heel dankbaar dat ik zo’n fiets heb gekregen en dat ik nu een fietsvergoeding (22 cent per kilometer, reken maar uit) krijg. En al die cadeaus kosten mijn werkgever niets, want zowel de fietsvergoeding als de aankoop van de fiets zijn fiscaal aftrekbaar, de aankoop zelfs voor 120 %. Win-win dus!

Urtekram: natuurlijke anti-roosshampoo

Voor mij is het een evidentie om rekening te houden met het milieu. Vanaf het moment dat ik een beetje voor mezelf moest zorgen (vanaf dat ik op kot ging dus), kocht ik schoonmaakmiddelen en verzorgingsproducten die biologisch afbreekbaar zijn. Meestal toch. Shampoo bleek daarin een moeilijke. Ik heb namelijk schilfertjes (pellekes, roos …) en ik loop daar liever niet mee te koop. Natuurlijke shampoos deden nooit wat ze zouden moeten doen, dus bleef ik terugkeren naar niet-natuurlijke shampoos. Al deden die ook niet per se wat ze zouden moeten doen, maar ze deden toch beter hun werk en ik kon het wat onder controle houden.

En toen kwam ik in de plaatselijke natuurwinkel volgende flessen tegen.

UrtekramAnti-roosshampoo van Urtekram. Ik had nog nooit van het merk gehoord, maar het zag er al iets professioneler uit dan eerdere merken die ik probeerde (al zegt de verpakking natuurlijk niet alles). De prijs viel ook best mee (in vergelijking met bijvoorbeeld Lush dan toch: 9,99 euro voor 500 ml) en ik besloot het nog eens te proberen.

Terwijl ik nog bezig was mijn oude fles shampoo leeg te maken, schreef Zolea een positieve review over andere producten van Urtekram: Rasul Shampoo & Camomile Conditioner. Dat maakte mij nog wat nieuwsgieriger.

UrtekramIntussen gebruik ik de shampoo al twee/drie maanden en ben ik aan mijn tweede fles bezig. Ik kocht onlangs een derde omdat ik in de nabije toekomst niet meer zo regelmatig aan die natuurwinkel ga passeren. Ik wilde eigenlijk meteen ook een vierde kopen, maar ze hadden nog maar een fles op voorraad. Dat zegt wel genoeg, zeker?

Ik ben dus tevreden over de shampoo. Na het wassen voelt mijn haar wat stroef aan, maar dat is eigenlijk altijd bij natuurlijke shampoos en ik vind dat ook helemaal geen probleem. Het belangrijkste is dat ik mijn pellekes onder controle heb zonder chemische troep. Me happy!

Urtekram is niet op de hoogte van deze blogpost.

Leuke initiatieven in Blogland

Er zijn enkele leuke initiatieven gaande in Blogland, waar ik graag aan deelneem!

Mijn korte ritten

Akkoord, het echte initiatief komt van Mobiel 21 vzw, maar Riet, Leen, Kelly en Stien maakten er een blogchallenge van. Ze omschrijven het zelf zo: ‘Wij bloggers dagen onze lezers uit om een maand lang de fiets of de benenwagen te nemen voor de zondagse pateekes, de trip naar de kapper, de route naar de school van de kinderen of naar het werk. Dat doen we omdat het boeiend is om eens te wisselen van vervoermiddel, omdat het goed is voor lichaam en geest en voor milieu en portefeuille!’

Omdat ik al veel met de fiets en te voet doe, leek het mij in eerste opzicht een beetje valsspelen (zeker nu we geen auto meer hebben), maar eigenlijk gaat het toch vooral om het steunen van een tof initiatief en dat doe ik dus met veel plezier. Je kan ook prijzen winnen trouwens en iedereen is welkom om mee te doen!

Mijn overzichtje voor de afgelopen vier dagen:

mijn korte ritten

 

Ik koos een vrij laag persoonlijk doel (voor mij als autoloze dan toch) omdat er al enkele autoritten op de planning staan voor juni. Achteraf bekeken kon ik dat doel gerust hoger zetten, want blijkbaar gaat het enkel om korte ritten (minder dan vijf kilometer) en de ritten die op de planning staan, zijn een pak langer uiteraard.

Meststoffen voor jouw blog

Kathleen van de blog Verbeelding wil starten met onlinecursussen. Je kan je al inschrijven voor de workshop Photoshop voor bloggers (komt op 8 juni online) en verder zocht ze onlangs testers voor haar cursus Meststoffen voor jouw blog: vier weken om jouw blog te laten groeien. Ik heb me meteen opgegeven toen ik haar blogbericht las en hoera: deze week liet ze me weten dat ik één van de drie bloggers ben die mag testen! Over tien dagen krijg ik een eerste mailtje met tips en dan mag ik gedurende een maand vier of vijf mailtjes per week in mijn mailbox verwachten. Ik denk dat die laagdrempelige manier wel zal werken voor mij. Het kan dus zijn dat er hier binnenkort wat dingen veranderen, voor of achter de schermen. Ik ben alleszins benieuwd!

 

 

Verduurzamen van onze mobiliteit

Even een kleine schets van onze huidige mobiliteitssituatie: ik ga met trein en fiets naar het werk (5 minuten wandelen naar het station, 5 minuten wachten op de trein, 30 minuten op de trein, 15 minuten fietsen en ’s avonds hetzelfde in omgekeerde volgorde) en mijn vriend heeft een auto van het werk. Verder kunnen we hier veel te voet doen en langere afstanden binnen de stad doen we met de vélokes. We gebruiken de auto van mijn vriend voor familie- en vriendenbezoekjes en om (ongeveer maandelijks) naar de winkel te gaan voor grote inkopen (zakken kattenbakvulling bijvoorbeeld).

Binnenkort verandert die situatie: ik krijg een elektrische fiets van het werk (joepie!) en zal dan (minstens 80 % van de tijd) met de elektrische fiets gaan. Dat is een uurtje tot een uur en tien minuten fietsen (afhankelijk van de route, de wind …), met elektrische ondersteuning wel natuurlijk (anders spreken we eerder van anderhalf uur). We hebben die fietsen nu al twee dagen kunnen testen en ik ben fan. Je bent in beweging, maar bent toch niet doodop als je op het werk aankomt. Of ben ik nu een ouw peke?

Voor mijn vriend is de aanpassing groter: hij verandert van werk en moet zijn bedrijfswagen afgeven. Hij geraakt met de bus op het werk en dus hebben we nog maar amper een auto nodig. We hebben beslist om (voorlopig) geen eigen auto te kopen, maar wel ieder een plooifiets (iemand een tip voor stevige plooifietsen geschikt voor grote mensen?) en verder gebruik te maken van Cambio. Ik had al een abonnement (dat ik amper gebruikte) en voor één euro extra per maand mag mijn vriend er ook mee rijden.

Ik ben zelf benieuwd naar hoe dat hier gaat lopen …

 

Kudzu, een shoplog

https://gerhildemaakt.wordpress.com

Ik leefde mij nog eens uit in de ecowebshop Kudzu. De vorige producten zijn mij goed bevallen en ik wilde eens wat nieuwe dingen testen.

https://gerhildemaakt.wordpress.com

Ik gebruik vrij regelmatig lippenbalsem en ben nog steeds op zoek naar een goede zonder minerale olie. Ik kocht er twee van Crazy Rumors (Limeade en Raspberry Sorbet) en een met bessensmaak van Yes to Carrots.

Kudzu tandenborstel

Ik wilde ook graag van mijn plastieken tandenborstel af en koos voor een van bamboe. Die met witte haren voor mijn vriend, die met blauwe haren voor mij. De Humble Brush is zeer ecologisch, want gemaakt van duurzame bamboe. Zowel de verpakking als de borstel zijn biologisch afbreekbaar (de haren niet, vermoed ik). De tandenborstel is ook ethisch verantwoord, want voor elke verkochte tandenborstel doneren ze aan mensen in nood. De tandenborstel poetst goed, maar ik proef de bamboe en dat vind ik wel wat jammer. Ik blijf deze zeker wel gebruiken (tot hij niet meer goed is natuurlijk) en spoel mij mond nu gewoon iets vaker na.

https://gerhildemaakt.wordpress.com

Ten slotte kocht ik ook een verpakking met herbruikbare wraps. Voor mijn lunch heb ik voldoende pottekes in huis, maar voor bijvoorbeeld broodpudding of koekjes zocht ik nog iets dat gemakkelijk aanpasbaar is en na gebruik niet veel plaats inneemt. Er past niet echt veel in, maar daarvoor heb ik het dan ook niet gekocht. Het is gemakkelijk afwasbaar: ik ben fan!

Kudzu is niet op de hoogte van deze blogpost.

Lush, een shoplog

Lush is een winkel naar mijn hart. Ze testen niet op dieren en maken effectieve producten van verse biologische groentes en fruit, de beste essentiële oliën en veilige synthetische ingrediënten. Ze letten ook op hun afvalproductie. Klanten die vijf schone, lege Lushpotten of -flessen binnenbrengen, krijgen bijvoorbeeld een gratis gezichtsmasker. Goed voor de natuur en goed voor je huid dus, de producten van Lush.

Alleen ben ik niet echt een beautyqueen en was het al lang geleden dat ik bij Lush ging winkelen. Niets kopen is natuurlijk ook goed voor het milieu. En voor je portemonnee, want goedkoop zijn ze niet, die producten van Lush.

Tot ik ergens las dat de Dream Cream van Lush goed werkt tegen psoriasis. Ik ken iemand met psoriasis en haar verjaardag naderde, dus dat leek mij het ideale moment om naar Lush af te zakken voor een cadeautje en voor wat spulletjes voor mezelf.

De verkoopster kwam vrij snel op mij af, wat ik meestal niet leuk vind, maar in dit geval echt handig was. Samen kwamen we tot volgend cadeautje.

producten van LushDe Dream Cream (de zelfconserverende zou nog het beste zijn voor een gevoelige huid), twee bath melts Dreamtime en daar kreeg ik ook nog een staaltje bij van de Dream Wash.

Voor mezelf kocht ik ook enkele producten.

producten LushEen gezichtsmakser met lavendel voor mijn gemengde huid (Love Lettuce) en een deostick (Aromaco). Ook ik kreeg nog een staaltje: conditioner Happy Happy Joy Joy (die namen alleen zijn toch al geweldig?).

Of de producten die ik gegeven heb effectief werken tegen psoriasis weet ik niet, dat heb ik nog niet kunnen vragen. Het staaltje van de conditioner is alleszins tof, al ben ik heel zuinig en gebruik ik het enkel op mijn haarpunten. Ik gebruikte eigenlijk nooit conditioner (sinds een kapster mij vertelde dat mijn haar dat niet nodig heeft), maar nu mijn haar terug lang is, is dat toch geen overbodige luxe voor mijn haarpunten.

De deostick heb ik nog maar amper kunnen testen omdat ik eerst een andere op wil maken. Goed daaraan vind ik alleszins dat je, behalve dat papiertje, geen afval hebt. De deostick ziet er eigenlijk uit als een stuk zeep, er komt dus geen plastc aan te pas.

Het gezichtsmasker heb ik nog maar enkele keren gebruikt, maar was niet te ruw en gaf mij een lekker zachte huid. Al vrees ik dat ik wat te weinig gebruik, want volgens de site kom je met de pot toe voor drie tot vijf behandelingen, terwijl ik het zeker vaker ga kunnen gebruiken. Vreemd aan het masker is wel dat je het in de koelkast moet bewaren, dan conserveert het beter. Al is dat eigenlijk net goed nieuws: dat wil zeggen dat er geen bewaarmiddelen in zitten (die je liever niet op je huid smeert).

Ze gaan mij daar nog zien en dat zal nu niet enkele jaren duren. Misschien wel één jaar, want een beautyqueen zal ik toch niet snel worden …

Lush is niet op de hoogte van deze blogpost.

Water

Sinds de verhuis hebben we enkele aanpassingen moeten maken in onze manier van leven. Een kleine aanpassing is bijvoorbeeld dat ik nu twintig minuten langer op de trein zit. Dat wil zeggen dat ik vroeger op moet staan, maar evengoed dat het nu wél de moeite is om iets te lezen op de trein (vroeger duurde mijn rit maar tien minuten en hield mijn smartphoone mij van verveling).

Een iets grotere aanpassing is ons watergebruik. Vroeger waren wij kraanwaterdrinkers, bewust. Want waarom zou je sleuren met al die flessen water? Slecht voor het milieu (verpakkingen en transport), slecht voor je rug, slecht voor je portemonnee en ook niet het beste voor je gezondheid (als je altijd hetzelfde flessenwater drinkt toch).

Ook bruiswater en frisdrank kwam bij ons van de kraan dankzij onze Sodastream.

Helaas, nu wij naar een oude woning met oude waterleidingen verhuisd zijn, hebben we geen keuze. Het kwam onlangs nog in de krant. Er zijn stukjes loden leiding in ons huis en dat lood krijgen we liever niet in ons lijf. Dus kopen wij nu flessenwater (indien mogelijk wel de bidons van 5 liter, want minder verpakking dan de kleinere flessen en glazen flessen zijn ook niet heilig).

Dus ja, minder goed voor het milieu, minder goed voor de rug en minder goed voor onze portemonnee, maar momenteel wel beter voor onze gezondheid. En van zodra onze waterleidingen vernieuwd zijn, schakelen wij terug over op kraantjeswater.

Review: lippenbalsem

large_50b4c81838e5e_pomegranate

Ik heb deze lippenbalsem al even in gebruik. Tijd voor een review.

Wat is het?

Simpel: lippenbalsem. Speciaal is dat de lippenbalsem vegan is (geen bijenwas en consoorten) en dat er geen minerale olie (een petroleumderivaat) inzit. Vooral naar dat laatste was ik op zoek.

Andere eigenschappen: zonnebeschermingsfactor 15; gemaakt van natuurlijke biologische ingrediënten die op een fair trade manier geproduceerd zijn; vrij van sulfaten, parabenen, GGO’s en is niet getest op dieren.

De smaak is lekker en de verpakking vind ik best handig. Ik heb wel de indruk dat ik nogal vaak moet smeren.

Wat kost het?

Ik kocht deze lippenbalsem voor 4,85 euro bij Kudzu. Niet goedkoop, maar je komt er best lang mee toe.

Conclusie?

De lippenbalsem is niet slecht, maar ik denk dat ik volgende keer een van een ander merk ga proberen. Er zijn veel nieuwe smaakjes, zie ik.

* Kudzu is niet op de hoogte van deze blogpost. *

Boeken: van de weggeef

Met een verhuis in het vooruitzicht (en met puntje 26 van mijn 30 voor 30-lijst in gedachten) hebben we al goed opgeruimd en weggegeven. Ik zette al een hele hoop boeken op Freecycle Antwerp. Nog niet alles is weg, dus geef ik hier graag ook enkele boeken weg.

verkoop_boeken_03 verkoop_boeken_06

verkoop_boeken_07 verkoop_boeken_10 verkoop_boeken_12 verkoop_boeken_20 verkoop_boeken_21 verkoop_boeken_22 verkoop_boeken_29

Ik geef alles weg, verzending inbegrepen. Als je (een) boek(en) wil, laat gewoon even in de reacties weten in welke je geïnteresseerd bent.

Review: produce bags

produce bags

Deze produce bags heb ik nu al even in gebruik, tijd voor een review.

Wat is het?

Simpel: produce bags zijn zakjes om je groenten en fruit in te doen bij aankoop, in plaats van die plastic zakjes die ze in de winkel hebben. Al zijn ze echt multifunctioneel, je kan ze echt voor vanalles gebruiken: drogen van kruiden, wassen van lingerie, vuile was, op reis, sla droogzwieren …

Plastic zakjes probeer ik al langer te mijden, maar voor groenten en fruit lukte dat vaak niet, vandaar mijn aankoop. Ik was bang betweters tegen te komen in de winkel, maar niemand keek vreemd. Toch niet de mensen aan de kassa. Andere klanten soms wel, maar dan vooral omdat ze het niet kennen, denk ik.

Wat kost het?

Ik kocht ze voor 11 euro bij Kudzu, schappelijke prijs me dunkt.

Conclusie?

Ik ben heel tevreden van mijn aankoop. In het begin vergat ik ze vaak, maar intussen zitten ze permanent in mijn tas.

* Kudzu is niet op de hoogte van deze blogpost. *